تحلیل اسطورهی آفرینش در منطقالطیر عطار با تکیه بر قداست اصل و بن
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای دانشگاه ازاد اسلامی واحد رود هن
2 دانشگاه آزاد اسلامی واحد رود هن
3 عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رود هن
doi
10.22099/jba.2017.25336.2667چکیده
تحلیل اسطورة آفرینش در منطقالطیر عطار چکیده اسطورة آفرینش یکی از مضامین محوری اساطیر جهان را تشکیل میدهد. این پژوهش بر آن است تا نمادهای بکار رفته در منطقالطیر را به عنوان یک اثر نمادین با اسطورة آفرینش مورد تحلیل قرار دهد. مطابق نتایج پژوهش، عطار در یک فضاسازی آگاهانه از بیت آغازین با توصیف آفرینش الهی به طور مبسوط داستان آفرینش کیهان را مطرح نموده است. وی با کمک انگارههایی ماندالایی (نماد هستی الهی) از تناظر ذره و عالم در آفرینش الهی تا وحدت سیمرغ با سیمرغ، همزاد و قرینة آسمانی خود، در جهت طرح اعتبار اسطورة "اصل و بن" به بازآفرینی "اسطورة آفرینش" پرداخته است؛ آفرینشی که هدف آن تکامل و ادغام دوگانگیها در ترکیب عالیتری برای رسیدن به یکپارچگی است. قهرمانان با گذر از آزمونهای رازآموز با کمک انگاره-های ماندالایی و اسطورة قداست "اصل و بن" از "آشوب ازلی" به "سامان مینوی" رسیده و با بازیابی یکپارچگی ازلی، مجذوب نخستین تجلی الهی گشتند. منطقالطیر با قصة آفرینش عالم آغاز میشود و با قصة بازآفرینی آفرینش از طریق توجه به اسطورة قداست "اصل و بن" به پایان میرسد؛ ذره، ماندالا، سیمرغ، کوه قاف، هفت وادی، شهریاری سیمرغ و سفر یادآور کمال و قداست "اسطورة اصل و بن" می-باشند.