توجیه فنی- اقتصادی جایگزینی فرایندهای کلاریفایر با اعمال تزریقات شیمیایی بهبود دهنده عملکرد برج خنک‌کن در یک نیروگاه حرارتی منتخب

نویسندگان

1 گروه شیمی، دانشکده علوم، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران

2 گروه پژوهشی شیمی و فرآیند، پژوهشگاه نیرو، تهران، ایران

3 گروه شیمی، دانشکده علوم، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران

4 گروه پژوهشی شیمی و فرآیند، پژوهشگاه نیرو، تهران، ایران

doi
10.22034/farayandno.2025.2068814.2010
چکیده

در این تحقیق یک نیروگاه حرارتی از نظر عملکرد و هزینه‌های فرایندهای مربوط‌به کلاریفایر بر‌روی نرخ خوردگی و رسوبگذاری کندانسور مورد‌مطالعه قرار می‌گیرد. نیروگاه مورد مطالعه دارای چهار برج خنک­کن تر است که مسئولیت خنک­کاری آب کندانس برگشتی از کندانسور را برعهده دارد. بررسی نتایج آزمون­های پایش آب خام و آب نرم بعد از کلاریفایر (تزریق آهک و کلروفریک) در سالیان اخیر نشان می­دهد که میزان قلیائیت و سختی قبل و بعد از کلاریفایر کاهش قابل‌توجهی نداشته است. در شرایط کنونی به علت افزایش هدایت آب تأمینی کلاریفایر، کنترل خوردگی و رسوبگذاری با رژیم شیمیایی سابق منجر‌به افزایش نرخ خوردگی و رسوبگذاری می­گردد. با توجه به عدم‌پاسخگویی عملکرد کلاریفایر، رژیم شیمیایی نوین بر‌پایه حذف فرایندهای کلاریفایر و استفاده از ترکیبات بازدارنده خوردگی و رسوبگذاری در دستور کار قرار می­گیرد. به‌منظور بررسی تأثیر رژیم نوین شیمیایی بر عملکرد کندانسور مطالعات از طریق پایش کوپن­گذاری و عوامل شیمیایی دنبال می­گردد. نتایج کوپن­گذاری از جنس کندانسور حاکی از آن‌است که میزان خوردگی کندانسور با اعمال رژیم نوین شیمیایی به‌میزان شش‌برابر کاهش می­یابد. همچنین میزان تخریب ساختار چوبی برج خنک­کن در واحد کنترل نسبت به واحد آزمون 5/1‌برابر بیشتر است. از سوی دیگر براساس نتایج کوپن­گذاری، میزان رسوبگذاری در برج کنترل به‌میزان 7/1‌برابر بیشتر از برج خنک‌کن آزمون می­باشد. مجموع نتایج حاکی از آن‌است که نرخ خوردگی و رسوبگذاری با حذف فرایندهای کلاریفایر و اعمال رژیم نوین شیمیایی به‌مراتب مؤثرتر از رژیم پیشین است. لذا تغییر حذف فرایندهای کلاریفایر و کاربرد بازدارنده خوردگی و رسوبگذاری برای سایر نیروگاه­های حرارتی که آب تأمینی آنها در سال‌های اخیر با کاهش کیفیت و افزایش هدایت روبروست توصیه می­گردد.