توجیه فنی- اقتصادی جایگزینی فرایندهای کلاریفایر با اعمال تزریقات شیمیایی بهبود دهنده عملکرد برج خنککن در یک نیروگاه حرارتی منتخب
نویسندگان
1 گروه شیمی، دانشکده علوم، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
2 گروه پژوهشی شیمی و فرآیند، پژوهشگاه نیرو، تهران، ایران
3 گروه شیمی، دانشکده علوم، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
4 گروه پژوهشی شیمی و فرآیند، پژوهشگاه نیرو، تهران، ایران
doi
10.22034/farayandno.2025.2068814.2010چکیده
در این تحقیق یک نیروگاه حرارتی از نظر عملکرد و هزینههای فرایندهای مربوطبه کلاریفایر برروی نرخ خوردگی و رسوبگذاری کندانسور موردمطالعه قرار میگیرد. نیروگاه مورد مطالعه دارای چهار برج خنککن تر است که مسئولیت خنککاری آب کندانس برگشتی از کندانسور را برعهده دارد. بررسی نتایج آزمونهای پایش آب خام و آب نرم بعد از کلاریفایر (تزریق آهک و کلروفریک) در سالیان اخیر نشان میدهد که میزان قلیائیت و سختی قبل و بعد از کلاریفایر کاهش قابلتوجهی نداشته است. در شرایط کنونی به علت افزایش هدایت آب تأمینی کلاریفایر، کنترل خوردگی و رسوبگذاری با رژیم شیمیایی سابق منجربه افزایش نرخ خوردگی و رسوبگذاری میگردد. با توجه به عدمپاسخگویی عملکرد کلاریفایر، رژیم شیمیایی نوین برپایه حذف فرایندهای کلاریفایر و استفاده از ترکیبات بازدارنده خوردگی و رسوبگذاری در دستور کار قرار میگیرد. بهمنظور بررسی تأثیر رژیم نوین شیمیایی بر عملکرد کندانسور مطالعات از طریق پایش کوپنگذاری و عوامل شیمیایی دنبال میگردد. نتایج کوپنگذاری از جنس کندانسور حاکی از آناست که میزان خوردگی کندانسور با اعمال رژیم نوین شیمیایی بهمیزان ششبرابر کاهش مییابد. همچنین میزان تخریب ساختار چوبی برج خنککن در واحد کنترل نسبت به واحد آزمون 5/1برابر بیشتر است. از سوی دیگر براساس نتایج کوپنگذاری، میزان رسوبگذاری در برج کنترل بهمیزان 7/1برابر بیشتر از برج خنککن آزمون میباشد. مجموع نتایج حاکی از آناست که نرخ خوردگی و رسوبگذاری با حذف فرایندهای کلاریفایر و اعمال رژیم نوین شیمیایی بهمراتب مؤثرتر از رژیم پیشین است. لذا تغییر حذف فرایندهای کلاریفایر و کاربرد بازدارنده خوردگی و رسوبگذاری برای سایر نیروگاههای حرارتی که آب تأمینی آنها در سالهای اخیر با کاهش کیفیت و افزایش هدایت روبروست توصیه میگردد.