بررسی روشهای بهبود و تحول اساسی در اجرای مناسبتهای رسمی (مذهبی، اجتماعی، ملی)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جامعه شناسی ـ سیاستگذاری فرهنگی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران (نویسنده مسئول). fardinmansori@gmail.com
2 استادیار گروه مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران غرب، تهران، ایران. h-ghanimati@sbu.ac.ir
3 مربی گروه علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. msaedeyan@yahoo.com
doi
10.22083/scsj.2022.349871.1061چکیده
تقویت آئینها و مناسبتهای مذهبی، اجتماعی و ملی و انتقال آنها از نسلی به نسل دیگر رسالتی است که بر دوش مسئولان سازمانها و نهادهای رسمی و غیررسمی (خانواده) جامعه گذاشته شده است. با توجه به گستردگی ابعاد جوامع و تنوع مشاغل، تخصص و در نتیجه گوناگونی نگرشها، ساماندهی و اجرای مطلوب آئینها و مراسم که جزء مهمترین ابزارهای فرهنگی هستند، از رویکردهای گوناگونی متأثر میشود که گاه کارکردها و اثرگذاریهای فرهنگی را مخدوش میسازد. لذا سازمانها و نهادهای متولی همچون شهرداریها، صداوسیما، مطبوعات، مسئولان انتظامی، وزارتخانههای فرهنگ و ارشاد اسلامی، آموزش و پرورش، سازمان میراث فرهنگی و گردشگری و ... در این زمینه مسئولیت عمدۀ اطلاعرسانی، جلب مشارکت ارادی همراه با مداخله نسبی را به عهده دارند. در این مطالعه کوشش شده است تا یک پژوهش کاربردی جهت اجرای مناسب آئینها و مراسمها ارایه گردد. به همین منظور در بررسی پیشرو ضمن مرور ادبیات مرتبط، اقدام به طراحی یک چارچوب نظری و سپس ارائه فرضیات و در نهایت آزمون تجربی آنها گردید. جامعۀ آماری پژوهش پیشرو شامل جوانان 15 تا 29 ساله مقیم مناطق 22 گانه تهران و حجم نمونه برابر با 400 نفر از این افراد بود که بر اساس شیوههای نمونهگیری انتخاب گردیدهاند. نتایج نهایی رگرسیون چند متغیره برای تاثیر مشترک متغیرهای مستقل بر بهبود اجرای آئینها نشان داده است که مجموع متغیرهای مستقل مورد استفاده این پژوهش تنها توانسته در حدود 19 درصد از تغییرات متغیر وابسته را تبیین کند و مابقی تغییرات ناشی از متغیرهای دیگری خواهد بود که در این پژوهش مورد بررسی قرار نگرفتهاند. همچنین این نتایج نیز نقش پراهمیت جامعهپذیری را در بهبود اجرای آئینها نسبت به سایر متغیرها برجستهتر نمایان ساخته است.