نقش انجمن آثار ملّی و ابوالحسن صدیقی در اشاعة مجسمهسازی(نوع مقاله: پژوهشی)
نویسندگان
1 دانشجوى دکترى گروه تاریخ و باستان شناسى، واحد تهران مرکزى دانشگاه آزاد اسلامى، تهران، ایران
2 استاد گروه تاریخ و باستان شناسى، واحد تهران مرکزى دانشگاه آزاد اسلامى، تهران، ایران
3 استاد یار گروه تاریخ و باستان شناسى، واحد تهران مرکزى دانشگاه آزاد اسلامى، تهران، ایران
doi
http://dx.doi.org/10.29252/rahpooyesoore.4.2.53چکیده
هنر مجسمهسازی نوین در ایران، ارتباطی تنگاتنگ و ناگسستنی با فعالیتهای انجمن آثار ملی دارد. این انجمن که در سال 1304 تأسیس شد، برای طراحی و ساخت مجسمة مفاخر فرهنگی و شخصیتهای سیاسی و تاریخی، بومیسازی این هنر در ایران، و نیز مستندسازی چهرة مجسمهها، تلاشهای درخورتوجهی داشت. از اقدامات مهم انجمن آثار ملی، سفارش طراحی و ساخت مجسمههایی است که مفاخر فرهنگی را در معرض نگاه مردمان قرار میداد. مجسمههای ساخته شده به سفارش انجمن، نمادی از ملیگرایی نهفته در تفکر مدرن بود. قراردادن این مجسمهها در اماکن عمومی موجب شد تا از کراهت و قبح مجسمهسازی در فرهنگ عمومی، متأثر از پارهای حساسیتهای مذهبی، به مرورکاسته شود. این بخش ازکارنامة انجمن هم جامعة نخبگی و هم تودههای مردم را هدف قرار داده بود. در این مقاله سعی شده به این پرسش اصلی پاسخ داده شود که انجمن آثار ملی چه نقشی در عمومی و فراگیرکردن هنر مجسمهسازی داشته است. این موضوع با استفاده از روش توصیفی و تحلیلی و بهرهگیری عمده از اسناد، بررسی شده است. یافتههای این پژوهش نشان میدهد که انجمن آثار ملی با برنامهریزی هدفمند و بهرهمندی از هنرمندان مجسمهساز توانا، با محوریت ابوالحسن صدیقی، تا حدود زیادی در انجام این مهم موفق بوده است.
