مطالعه ‌تطبیقی نشانه- معنا­شناسی مضمون«طلسم و جادو» در«انیمه شهراشباح» و «انیمیشن سفیدبرفی و هفت کوتوله» (نوع مقاله: پژوهشی)

نویسندگان

1 دانشجوى دکترى پژوهش هنر، دانشگاه تهران، مدرس دانشگاه سوره، تهران، ایران

2 دانش آموخته کارشناسى ارشد رشته انیمیشن، دانشگاه سوره، تهران، ایران

doi
http://dx.doi.org/10.29252/rahpooyesoore.4.2.81
چکیده

تفکر جادویی از زمان انسان‌های بدویِ ناآگاه و تجربه‌گرا، تا آدمیان امروزی متاثر از آموزه‌های علمی، اندیشه و تکنولوژی وجود داشته است. جادو و طلسم از موتیف‌های فرهنگ و ادبیات جهان شده و کشورهای مختلف هرکدام بر مبنای رسم، سنت و اندیشه‌شان، نوعی از رفتارهای جادویی را حفظ و به نسل بعدی انتقال داده‌اند. اسطوره‌ها و قصه‌های پریان که از دل این باورها، مناسک و آئین‌ها عیان می‌شود، با وجود قدمت، هنوز شنیدینی و باورپذیر هستند. انیمیشین که از ویژگی رویاپردازی، جادوکردن و جان‌بخشی به اجسام بی‌جان برخوردار است توانسته تولیدات فراوانی با مضمون سحر و جادو داشته باشد. از دید نشانه‌شناسان، نشانه‌ها به شکل کلمات، تصاویر، اصوات و اشیا تولید می‌شوند و متن را متاثر از خود کرده و به آن معنا می‌بخشند. مطالعه نشانه‌ها و تحلیل و کشف ساخته‌های فرهنگی انسان سبب افزایش درک و آگاهی در علومی نظیر مردم شناسی، فلسفه، جامعه شناسی و به ویژه هنر می‌شود. این پژوهش با چنین دیدگاهی و با هدفی کاربردی انیمه«شهر اشباح» و «سفید برفی و هفت کوتوله» را مورد مداقه و تحلیل قرار داده است. روش تحقیق این مقاله کیفی، با رویکردی نشانه‌معناشناسی است و براساس مطالعه منابع آرشیوهای مکتوب کتابخانه‌ایی، صوتی و تصویری می‌باشد.