بررسی میزان تمایل شهروندان به مشارکت در فضای سبز با نظرسنجی از مراجعان به پارک های شهری (نمونه موردی: پارک گل نرگس کرج)

نویسندگان

1 فارغ التحصیل کارشناسی ارشد دانشگاه تهران

2 استادیار گروه علوم باغبانی و فضای سبز دانشگاه تهران

3 استاد گروه علوم باغبانی و فضای سبز دانشگاه تهران

doi
10.22034/scm.2025.417802.1666
چکیده

فضای‌سبز بخشی از فضاهای شهری محسوب شده و با توجه به این مهم که طراحی و اجرای آن در بستر یک محله به وقوع می‌پیوندد، نمی‌تواند بدون جستجوی نظرات مردمی به اجرا درآمده و با موفقیت همراه گردد، افزایش مشارکت شهروندان در توسعه و نگهداری پارک‌‌ و فضای سبز شهری تأکید بیشتر بر برنامه‌‌ریزی مشارکتی را شامل می‌‌شود. در این راستا پژوهشی باهدف بررسی میزان مشارکت شهروندان در پارک‌های محله‌ای صورت گرفته است. در ابتدا با بررسی و ادغام مدل‌های مفهومی مرتبط و به‌منظور تبیین یک مدل مفهومی کاربردی در این مقاله، برای مشخص نمودن گام‌های مشارکت در فضای سبز مدلی به نام مدل مارپیچ مشارکت در فضای سبز ارائه‌شده است سپس پرسشنامه‌ای بر اساس آن طراحی گردیده، تعداد 384 عدد توسط مراجعه‌کنندگان به پارک نرگس کرج تکمیل شد و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت، نتایج نشان داد که افراد از بین 6 سطح مشارکت (1-اطلاع‌رسانی 2-نظرخواهی 3-طراحی 4-برنامه‌ریزی 5-اجرا 6-نگهداری)بیشترین میزان مشارکت را در سطح اطلاع‌رسانی و نگهداری به خود اختصاص داده‌اند، نتیجه حاصل می‌تواند به دلیل عدم شناخت تخصصی در زمینه فضای سبز و عدم آشنایی با سطوح دیگر مشارکت باشد، شهروندان از دلایل عدم مشارکت خود، نبود بستر مناسب برای مشارکت دانسته‌اند؛ بنابراین می‌توان به این نتیجه رسید که شهروندان در زمینه نگهداری پارک تمایل بالایی از خود نشان داده‌اند، ازجمله راهکار‌های پیشنهادی برای افزایش میزان مشارکت در دیگر سطوح مشارکتی، می‌توان به برگزاری کارگاه آموزشی برای آشنایی با این سطوح اشاره نمود.