نگاهی جامعه‌شناختی به سیر تحولات روابط با جنس مخالف در گذار از سنت به مدرنیته با تأکید بر قبح‌زدایی در مفاهیم عرفی و جرم‌شناسی اسلامی

نویسندگان

1 استادیار گروه حقوق جزا و جرم شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد سمنان، ایران، سمنان.

doi
10.22083/scsj.2022.145948
چکیده

در این پژوهش به دنبال پاسخ به این پرسش هستیم که ورود مفاهیم جدید نوعی چگونه موجب قبح‌زدایی از روابط با جنس مخالف در گذار از سنت به مدرنیته در ایران شده است. روابط با جنس مخالف همیشه به‌عنوان یکی از مسائل همیشگی قرین و همزاد نوع بشر بوده است که در شرایط و زمان‌های مختلف سیر تطورات خاصی را تجربه کرده است؛ ایران نیز از این قاعده مستثنی نبوده است. ازجملۀ این تطورات و تغییرات می‌توان به گذار این مدل رابطه از سنت به مدرنیته اشاره کرد که تحت تأثیر عواملی همچون تغییرات اجتماعی، شکاف نسلی، گذر از نظام پدرسالاری به فرزندسالاری و در نهایت پروسۀ جهانی‌شدن با آمدن واژگان بیگانه به فرهنگ ایرانی (چون رِل‌زدن، شوگر ددی، شوگر مامایی و امثالهم) تا حدودی موجب قبح‌زدایی از این روابط شده است. قطعاً چنین تحولاتی مغایر با فرهنگ ایرانی است و از منظر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی، چنین روابطی صرفاً در قالب شرع و قانون پذیرفتنی است.