بررسی رویکردهای عکاسی خیابانی در ایران(نوع مقاله: پژوهشی)
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسى ارشد، رشته عکاسى، دانشگاه سوره، تهران، ایران
2 استاد دانشکده هنرهاى تجسمى، پردیس هنرهاى زیبا، دانشگاه تهران، ایران
doi
http://dx.doi.org/10.29252/rahpooyesoore.3.2.67چکیده
عکاسی خیابانی به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از هنر عکاسی معاصر، صحنههایی از زندگی روزمره مردم را سوژه خود قرار میدهد و موضوع اصلی خود را از زندگی مدرن وام گرفته است. این مقاله بر آن است تا عکاسی خیابانی در ایران را در بازه تاریخی سالهای 0731 تا 5931 مورد مطالعه قرار داده و چگونگی شکلگیری و سیر موضوعی عکاسی خیابانی در ایران و نیز ویژگیهای این ژانر را در آثار عکاسان ایرانی مورد مطالعه قراردهد. این پژوهش در نظر دارد که به اهمیت ثبت حوادث و اتفاقات حوزهی عکاسی توسط نهادهای مختلفی که با عکاسان و عکاسی در ارتباطاند بپردازد. با توجه به کمبود منابع درباره سیر شکلگیری عکاسی خیابانی در ایران، این مقاله با جست و جو در آثار خلق شده توسط عکاسان ایرانی، عکسها و مجموعههایی که در بازه تاریخی مورد نظر این مقاله قرار دارند را انتخاب و به بررسی رویکردها و علت خلق اثر در مجموعههای یاد شده پرداخته است. شیوه ی گردآوری اطلاعات، مطالعات کتابخانهای بوده و برای جمع آوری عکس از مجلات و مقالات مصور و در صورت نیاز از منابع اینترنتی و همچنین آرشیو شخصی نگارنده استفاده شده است. نتایجی که از دسته بندی و تحلیل عکسهای مورد نظر حاصل می شود بدین صورت است که در سالهای گذشته علاوه بر کمرنگ شدن نقش و حمایت نهادهای دولتی، شاهد افزایش تعداد عکاسانی که به موضوع شهر و خیابان پرداختهاند هستیم و از سوی دیگر تنوع رویکردها و نگاه به عکاسی خیابانی و کاهش حجم تمرکز عکاسی خیابانی در شهر تهران هم از دیگر نتایج بدست آمده در این پژوهش میباشد.
