بررسی کاتالیستهای زئولیتی در فرایند ایزومریزاسیون زایلنها
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشکده مهندسی شیمی و نفت، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران
2 دکتری، استاد، دانشکده مهندسی شیمی و نفت، دانشگاه صنعتی شریف ، تهران، ایران
3 دکتری، دانشیار، پژوهشکده توسعه فناوریهای کاتالیست، پژوهشگاه صنعت نفت، تهران، ایران
4 کارشناسی ارشد، مربی، پژوهشکده توسعه فناوریهای کاتالیست، پژوهشگاه صنعت نفت، تهران، ایران
doi
10.22034/farayandno.2025.2047525.1982چکیده
با توجه به اهمیت و پاسخگویی به تقاضای بالای پارازایلن، در واحدهای ایزومریزاسیون زایلنها، متازایلن و اورتوزایلن به پارازایلن ایزومره میشوند. از میان کاتالیستهای مورد استفاده در این فرایند، زئولیتها با اندازه حفره متوسط، به دلیل داشتن ویژگی گزینشپذیری شکلی منحصر بفرد، از اتلاف زایلن به نحو مطلوبی جلوگیری میکنند. به منظور بهبود کارایی کاتالیست در فرایند ایزومریزاسیون زایلن و رسیدن به حداکثر تولید پارازایلن و همچنین حداقل اتلاف زایلن، رویکردهای مختلفی تاکنون مورد بررسی قرار گرفتهاند. در این زمینه، روشهای اصلاح سطح با غیرفعالسازی سایتهای اسیدی غیرگزینشی روی سطح خارجی، باعث کاهش اتلاف زایلن میشوند. همچنین بکارگیری زئولیتها و فلزهای مختلف و ساختارهای سلسله مراتبی بر بهبود عملکرد فرایند ایزومریزاسیون موثر میباشند. این مقاله به بررسی تعدادی از مهمترین پژوهشهای انجام شده به منظور دستیابی به کاتالیست بهینه در فرایند ایزومریزاسیون زایلن میپردازد.