نقش میانجی سبک‌های پردازش هیجانی در رابطه بین ریتم‌های شبانه‌روزی با فراحافظه در دانشجویان

نویسندگان

1 مربی، گروه علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر، ایران.

doi
10.22034/jmep.2019.100586
چکیده

مطالعه حاضر با هدف تعیین رابطه بین ریتم‌های شبانه‌روزی با فراحافظه با میانجی‌گری سبک‌های پردازش هیجانی انجام شد. پژوهش حاضر از نوع توصیفی- همبستگی بود که جامعه آماری آن را دانشجویان روان‌شناسی مقطع کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامشهر تشکیل می‌دادند (2300 = N). روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای است. حجم نمونه بر اساس نظر تاپاچنیک و فیدل (2001) در مطالعات با رویکرد مدل‌یابی معادلات ساختاری تعیین شد (200=n). ابزار گردآوری اطلاعات در پژوهش حاضر مقیاس ریتم‌های شبانه‌روزی هورن و اوستبرگ (1976)، مقیاس اعتماد به حافظه و شناخت ندلجکوویک و کایریوس (2007) و مقیاس پردازش هیجانی باکر و همکاران (2007) بود. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری انجام شد. یافته‌ها نشان داد ریتم‌های شبانه‌روزی با ضریب 421/0 و به‌بیان‌دیگر به‌اندازه 1/42 درصد بر فراحافظه تأثیر دارد (05/0 > p ) و با توجه به مقدار t-value که برابر 523/7 است می‌توان بیان کرد سبک‌های پردازش هیجانی در رابطه بین ریتم‌های شبانه‌روزی با فراحافظه نقش میانجی را ایفا می‌کند.