شناسایی عناصر تشکیل‌دهندۀ الگوی یکپارچه‌سازی دستورکارهای شورای فرهنگ عمومی کشور

نویسندگان

1 استادیار دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات (نویسنده مسئول)

2 استادیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال

3 استادیار گروه علوم ارتباطات، دانشگاه آزاد واحد تبریز

4 دانشجوی دکتری مدیریت و برنامه‌ریزی فرهنگی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات

doi
10.22083/scsj.2021.142058
چکیده

پژوهش پیش‌رو با هدف شناسایی عناصر تشکیل‌دهندۀ الگوی یکپارچه‌سازی دستورکارهای شورای فرهنگ عمومی کشور انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی، از نظر داده­ها کیفی مبتنی بر روش داده‌بنیاد و از نظر ماهیتِ اجرا توصیفی است. جامعۀ آماری متشکل از افراد خبره و مطلعان کلیدی در قلمرو موضوعی پژوهش (شورای فرهنگ عمومی) بودند که بر اساس رویکرد آگاهانه و به روش هدفمند و گلوله برفی تعداد 12 نفر برای مصاحبه انتخاب شدند. برای جمع­آوری داده­ها از روش کتابخانه­ای (سندکاوی) و روش میدانی (مصاحبه و فن دلفی) استفاده شد. به‌منظور تعیین اعتبار یافته­ها از مصاحبه با افراد کانونی و تکنیک­های اشباع نظری و رویه­های ویژۀ کدگذاری و برای تعیین روایی از تکنیک­های جمع­آوری داده­ها از منابع متعدد، تحلیل موارد منفی و انعطاف روش استفاده شد. برای تحلیل داده­ها نیز از تکنیک کدگذاری نظری استفاده شد. نتایج نشان داد الگوی یکپارچه‌سازی دستورکارهای شورای فرهنگ عمومی کشور دارای 6 بُعد، 32 مؤلفه و 136 شاخص است که اجزای الگوی پارادایمی نهایی عبارت‌اند از: شرایط علّی (اسناد بالادستی، شرایط و اقتضائات زمانی و مکانی، تصمیمات و رفتارهای مدیریتی و سازمانی و تحولات فنّاورانه)؛ شرایط مداخله­گر (عوامل سیاسی، اقتصادی، فرهنگی ـ اجتماعی، مذهبی و ذهنی ـ ادراکی)؛ بستر و زمینۀ حاکم (سیاست­های کلان فرهنگی، مدیریت کلان فرهنگی، رسانه­های جمعی و گردهمایی­ها، مراکز فرهنگی، گروه­های نخبگان و تاریخ و حوادث گذشته)؛ مقولۀ محوری (دستورکارهای شورای فرهنگ عمومی)؛ راهبردها (برنامه‌ریزی کلان فرهنگی، تعاملات بین‌فردی و بین‌نهادی و ظرفیت‌شناسی و الگوسازی فرهنگی) و پیامدها (بهره‌وری و کارآمدی تصمیمات شورا و بهبود فرهنگ عمومی و کاهش مشکلات و معضلات اجتماعی).