پیش‌بینی تقاضای گردشگری فرهنگی شهر تهران

نویسندگان

1 استادیار گروه مدیریت گردشگری و هتلداری دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب، تهران

2 عضو هیات علمی جهاد دانشگاهی و رییس مرکز گردشگری علمی-فرهنگی دانشجویان ایران (نویسنده مسئول)

doi
10.22083/scsj.2021.142061
چکیده

یکی از مهم‌ترین رویدادها در صنعت گردشگری هر کشور میزان تقاضا برای یک محصول یا مقصد گردشگری است، اما باید توجه داشت که پیش‌بینی‌ها هرگز نمی‌توانند کاملاً با آنچه در عمل پیش خواهد آمد تطابق داشته باشند. همیشه فواصل و انحرافاتی بین مقادیر واقعی و پیش‌بینی وجود خواهد داشت، اما استفاده از روش‌های علمی و نوین در امر پیش‌بینی باعث خواهد شد که نتایج به‌مراتب بیش از یک تخمین عینی به حقیقت نزدیک شود. در سال‌های اخیر با تغییر الگوی تعطیلات و شکل‌گیری تعطیلات کوتاه‌مدت، شهرها فرصتی برای توسعۀ گردشگری پیدا کردند. یکی از مهم‌ترین انواع گردشگری داخلی شهر تهران، بر اساس گزارش مرکز ملی آمار و دیدگاه‌های صاحب‌نظران این حوزه، گردشگری فرهنگی است. ازاین‌رو، پژوهش پیش رو سعی دارد مدل‌هایی را برای پیش‌بینی تقاضای گردشگری فرهنگی داخلی شهر تهران پیشنهاد کند. برای این کار از اطلاعات ماهیانۀ سال‌های 1381 ـ 1398 استفاده شده است. متغیر مستقل این پژوهش تعداد گردشگران فرهنگی داخلی شهر تهران است و متغیرهای وابسته نیز بر اساس تکنیک دلفی و دیماتل فازی انتخاب شدند. چارچوب مدل ترکیبی از رگرسیون، شبکۀ عصبی فازی و الگوریتمSVR  است که با ترکیب این روش‌ها می‌توان خطای پیش‌بینی را اندازه‌گیری کرد و روش‌ها را با هم مقایسه کرد. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد رویکرد ترکیبی رگرسیون و الگوریتم SVR پیشنهادی می‌تواند پیش‌بینی بهتری نسبت به سایر روش‌ها در خصوص گردشگری فرهنگی داخلی داشته باشد.