تبیین رابطۀ بهزیستی اجتماعی با زیستپذیری شهری (مطالعۀ موردی: شهر ایلام)
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه پیام نور
2 دانشآموختۀ دکترای مردمشناسی دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22034/farhang.2022.159661چکیده
پژوهش حاضر با هدف تبیین رابطۀ بین بهزیستی اجتماعی و زیستپذیری شهری انجام شده است. اصطلاح زیستپذیری به درجۀ تأمین ملزومات یک جامعه بر مبنای نیازها و ظرفیت افراد آن جامعه اشاره دارد. روش تحقیق مورد استفاده، پیمایشی و ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه و مصاحبه بوده است. جامعۀ آماری تحقیق، کلیۀ شهروندان 18 ساله و بالاتر ساکن شهر ایلام تعریف شده است که بر اساس فرمول کوکران تعداد 383 نفر از آنان به عنوان حجم نمونه با استفاده از شیوۀ نمونهگیری خوشهای چند مرحلهای متناسب با حجم انتخاب شد. اعتبار پرسشنامه از طریق اعتبار محتوا با میانگین کل 833/0 و پایایی ابزار از طریق آلفای کرونباخ به میزان 828/0 برای متغیر زیستپذیری شهری و 75/0 برای متغیر بهزیستی اجتماعی محقق گردید. در تحلیل دادهها از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندمتغیره استفاده شد. نتایج و یافتههای تحقیق حاکی از این است که میانگین رضایت از زیستپذیری اقتصادی 10/49، میانگین رضایت از زیستپذیری اجتماعی 00/55 و میانگین رضایت از زیستپذیری زیستمحیطی 66/32 بوده است و همۀ فرضیههای تحقیق به غیر از فرضیۀ رابطۀ بین مشارکت اجتماعی و رضایت از زیستپذیری زیستمحیطی تأیید شدهاند.