تأثیر نوآوری در صادرات کشاورزی و صادرات کل ایران
نویسندگان
1
2
3
doi
10.30490/aead.2016.59022چکیده
چکیده با توجه به اهمیت صادرات و لزوم انجام نوآوری در محصولات صادراتی و در نتیجه انطباق با شرایط بازارهای جهانی، در این مطالعه به بررسی اثر نوآوری برصادرات کل و صادرات بخش کشاورزی در دوره 1355 -1389 با استفاده از الگوی تصحیح خطای برداری پرداخته شده است. متغیرهای سهم صادرات از تولید ناخالص داخلی، سرمایهگذاری مستقیم خارجی، بهرهوری نیروی کار، تعداد اختراعات ثبتشده و نام تجاری به عنوان شاخصهای نوآوری مورد استفاده قرار گرفتند. نتایج نشان داد که بهرهوری نیروی کار بر صادرات کشاورزی و صادرات کل تأثیر مثبت دارد. همچنین سرمایهگذاری مستقیم خارجی و اختراعات نیز رابطه مستقیم با صادرات کل و نام تجاری رابطه مستقیم با صادرات کشاورزی دارد. مطابق نتایج بهدست آمده پیشنهاد میشود به وسیله آموزش کارکنان، سطح کارایی و بهرهوری افراد افزایش یابد تا همگام با تغییرات فناوری، مهارتهای افراد نیز ارتقا و از این طریق جامعه نیز توسعه یابد.طبقهبندی JEL: F17, O31