طراحی و رتبهبندی شاخصهای ارزیابی مراکز رشد در بومسازگان نوآوری ایران
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت صنعتی و فناوری، دانشگاه تهران، ایران
2 استادیار، گروه سیاستگذاری علم و فناوری، پژوهشکده مطالعات بنیادین علم و فناوری، دانشگاه شهید بهشتی، ایران
3 دانشجوی دکتری مدیریت فناوری، دانشکده مدیریت صنعتی و فناوری، دانشگاه تهران، ایران
doi
10.22034/jstp.2025.12078.1943چکیده
پژوهش حاضر با هدف طراحی و رتبهبندی شاخصهای ارزیابی مراکز رشد در بومسازگان نوآوری ایران و با رویکردی آمیخته در سه فاز متوالی اجرا گردید. در فاز نخست با مرور نظاممند و انتخاب ۲۰ مقاله مرجع، ۳۱۲ معیار اولیه استخراج شد. در فاز دوم این معیارها به شاخصهایی قابل سنجش تبدیل گردید و پس از سه مرحله بازنگری مفهومی و دستهبندی، در قالب 4 لایه (ورودی، فرآیند، خروجی و پیامد)، 6 گروه و ۵3 شاخص سازماندهی شد. سپس با استفاده از شاخص روایی محتوا و نظرات ۸ نفر از خبرگان، غربالگری و در نهایت ۴2 شاخص مهم انتخاب شد. در فاز سوم، ساختار نهایی با رویکرد تصمیمگیری چندمعیاره (روش بهترین-بدترین) و مشارکت ۱۰ خبره در دو سطح وزندهی و رتبهبندی گردید. یافتهها نشان داد «خدمات پشتیبانی و رشد کسبوکار» و «منابع و پایداری مالی» در میان گروهها و «حجم سرمایه تسهیل شده»، «میزان رضایت واحداها از خدمات»، «سهم اشتغال استانی» و «نرخ تجاریسازی» در میان شاخصهای درون گروهی بیشترین اهمیت را دارند.