بررسی شاخصههای ساختاری نگارگری در آثار سه تن از هنرمندان دوران پستمدرن(با مطالعهی موردی آثار فرح اصولی، دوقلوهای سینگ و شاهزیا سکندر) (نوع مقاله: پژوهشی)
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسى ارشد، رشته نقاشى، دانشکده هنرهاى تجسمى، دانشگاه تهران، ایران.
2 دانشیار دانشکده هنرهاى تجسمى، دانشگاه تهران، ایران.
doi
10.22034/ra.2019.241839چکیده
هنر دوران پستمدرن بستری را فراهم آورده که در آن اقتباس از سنت، ارج نهاده میشود. بنابراین به نظر میرسد در این دوران می توان زیرساخت هنری را پیشبینی کرد که با تکیه بر هنر گذشته، علاوه بر معاصر بودن، در تعامل با مخاطب بومی و غیربومی نیز به درستی عمل کند. پژوهش حاضر در تلاش است تا به چگونگی ارتباط بین سنت نگارگری و مقتضیات جامعهی پستمدرن پیبرده و برای خلق اثری معاصر و مبتنی بر سنت راهی یابد. بنابراین در راستای رسیدن به این هدف شاخصههای ساختاری نگارگری را در آثار سه هنرمند از ایران، هند و پاکستان مورد بررسی قرار داده است. نتایج حاصل از این پژوهش که به شیوهی توصیفی- تحلیلی صورت گرفته، نشان داده است که هنرمندان بسیاری نگارگری را ابزاری مناسب برای بیان مفاهیم مورد نظر خود یافته، و آن را در راستای هدف خویش دگرگون ساختند. در واقع آنچه در خلق اثری معاصرکه در ارتباط با سنت نیز باشد اهمیت دارد، شناخت قابلیتهای سنت و مقتضیات هنر معاصر است. به نظر میرسد که رابطهی معناداری میان سنت و معاصریت وجود دارد، و اگر ریشههای سنتی در تعامل با شناخت هنرمند از جهان معاصرش همراه باشند، تجلی تازهای مبتنی بر سنت در آثارش بروز خواهد کرد.
