تأثیر مداخله مبتنی بر ذهنآگاهی بر کیفیت زندگی و بهزیستی روانشناختی مادران دانش-آموزان کمتوان ذهنی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای تخصصی روانشناسی، دانشگاه رازی، کرمانشاه. ایران.

2 دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه رازی، کرمانشاه. ایران.

3 دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

4 استاد ممتاز روانشناسی. دانشگاه تهران. ایران.

doi
10.22054/jpe.2022.58755.2282
چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر مداخله مبتنی بر ذهن­آگاهی بر کیفیت زندگی و بهزیستی روانشناختی مادران دانش­آموزان کم­توان ذهنی انجام گرفت. جامعه پژوهشی شامل کلیه مادران دانش­آموزان با کم­توانی ذهنی استان گلستان بود، که 30 نفر از آنان به شیوه نمونه­گیری تصادفی ساده انتخاب شده و در طرح نیمه­آزمایشی با گروه کنترل و از نوع طرح دو گروهی ناهمسان با پیش­آزمون، پس­آزمون و پیگیری شرکت کردند. از بین نمونه فوق 15نفر در گروه آزمایش و 15نفر در گروه کنترل گمارش تصادفی شدند. سپس برنامه مداخله مبتنی بر ذهن­آگاهی به­مدت 8 جلسه گروهی اجرا گردید. جهت ارزیابی متغیرهای پژوهش از پرسشنامه کوتاه کیفیت زندگی (سازمان بهداشت جهانی، 1994) و مقیاس بهزیستی روانشناختی (ریف،1980) در سه مرحله پیش­آزمون، پس­آزمون و پیگیری استفاده شد. داده­های حاصل از دو گروه کنترل و آزمایش با استفاده از روش تحلیل کواریانس چندمتغیری و تحلیل واریانس اندازه­گیری مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته­های فوق حاکی از معناداری کیفیت زندگی و بهزیستی رواشناختی (در سطح 05/0p<) بود. نتایج فوق پس از دو ماه پیگیری حفظ شد. درمجموع می­توان نتیجه­گیری گرفت مداخله مبتنی بر ذهن­آگاهی می­تواند منجر به افزایش کیفیت زندگی و بهزیستی روانشناختی مادران دانش­آموزان کم­توان ذهنی گردد.