سازوکارهای انحصار پنهان در پلتفرمهای دیجیتال ایران: بازاندیشی در سیاستگذاری اقتصاد دیجیتال
نویسندگان
1 استادیار و عضو هیات علمی دانشکده کارآفرینی، گروه کسب وکار جدید، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری کارآفرینی، گروه فناوری، دانشکده کارآفرینی دانشگاه تهران، ایران
doi
10.22034/jstp.2025.12004.1906چکیده
پژوهشحاضر با هدف شناسایی سازوکارهای شکلگیری «انحصار پنهان» در پلتفرمهایدیجیتال ایران انجام شده است؛ پدیدهای که برخلاف انحصار آشکار، نه از طریق حذف مستقیم رقبا یا سلطه قیمتی، بلکه از مسیرهاییتدریجی، نامحسوس و مبتنی بر بستر نهادی شکل میگیرد. این مطالعه با بهرهگیری از رویکرد کیفی و روش تحلیل مضمون، دادههای خودرا ازطریق ۱۸مصاحبه نیمهساختاریافته با مدیران پلتفرمها، سیاستگذاران، فعالان صنفی و پژوهشگراناقتصاد دیجیتال گردآوری کردهاست. یافتههای پژوهش با تلفیق دو رویکرد تحلیلی مکمل: (۱) سیاستگذاری و تنظیمگریرقابت (بالا به پایین) و (۲) منطق درونی مدلکسبوکار پلتفرمی (پایین بهبالا) چارچوبیسهبُعدی شامل ابعاد ساختاری، رفتاری و نهادی ارائه میدهد که امکان فهم عمیقتر و چندلایه انحصار پنهان را در بوم سازگان ایران فراهم میسازد. در این چارچوب، انحصار پنهان بهعنوان تجلی کنترل پنهان پلتفرم در بعد رفتاری تفسیر شده که در نقطه تلاقی میان بعد ساختاری (یعنی طراحی و معماری پلتفرم) و بعد نهادی(یعنی بهرهبرداری منفعل از خلأهایسیاستی و تنظیمگری) رخ میدهد. این نوع انحصار، در قالب چرخهای خودتقویتشونده، بازتولید میشود. پژوهش نشان میدهد که پلتفرمهایدیجیتال برای تثبیت سلطه خود، الزاماً نیازمند نوآوریهای تهاجمی نیستند، بلکه با تکیه بر ضعف نظارت و خلأهایحکمرانیدیجیتال، جایگاه مسلط خود را حفظ و تقویت میکنند که این امر به تداوم انحصار پنهان نیز میانجامد. در نهایت، چارچوب سهبعدی این پژوهش میتواند بهعنوان مبنایی نظری برای تحلیل حکمرانیدیجیتال و ارائه راهکارهای مقابله با سلطه پلتفرمی مورد استفاده قرار گیرد. برایناساس، توصیه میشود سیاستهایتنظیمی در ایران بهصورت اقتضایی، چابک و منطبق با منطق کسبوکار پلتفرمها طراحی شوند؛ چرا که مداخلات کلینگر و دیرهنگام، نه تنها اثربخشی لازم را ندارند بلکه میتوانند به تقویت و تثبیت انحصار پنهان بیانجامند.