واکاوی سیر تحولی پیوند مفهومی میان فضای موسیقی و معماری از دوره قاجار تاکنون
نویسندگان
1 گروه معماری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
2 دانشجوی دکترای مهندسی معماری، گروه معماری واحد ارس، دانشگاه آزاد اسلامی، جلفا، ایران
3 گروه معماری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
doi
10.22034/jgeoq.2025.541260.4320چکیده
هنرها در رابطه با یکدیگر بهطور مستقیم و یا غیرمستقیم تاثیرپذیر و تاثیرگذارند. این تاثیرپذیرى و تاثیرگذارى دوسویه فارغ از شرایط زمانى و مکانى در میان همه هنرها و از جمله معمارى و موسیقى وجود دارد، گرچه معماری و موسیقی در دو عرصه به ظاهر متفاوت هستند و هرکدام بعد خاصی از ادراک انسانی را مورد توجه قرار میدهند اما دارای پیوند و اشتراکاتی نیز هستند. توجه به این پیوندها و استخراج اصول و مفاهیمی از آنها هدف اصلی این پژوهش است. یک اثر معماری یا موسیقیایی به هنگام خلق شدن، از عناصری الهام میگیرند که این عناصر برخاسته از فصل مشترک آنها یعنی فضاست. بااین حال نگرش به رابطۀ بین موسیقی و معماری بسیار متفاوت نیست و وجود یک رابطۀ بسیار عمیق میان موسیقی و معماری سرآغاز این پژوهش است. برای درک رابطۀ بین موسیقی و معماری، باید زبان هر دو را فهمید و روابط متقابلشان را درک کرد. بهعنوان مثال باید در نظر داشت که موسیقی، همواره تک بعدیست؛ زیرا فقط زمان با آن مرتبط است. ولی بنای معماری سه بعدی میباشد و این بدین معنا نیست که با هم ارتباط ندارند. در واقع پژوهش پیشرو در پی کشف و یافتن جلوههای پنهانی از موسیقی است که در بطن معماری نمود پیدا میکنند و با هدف شناخت این جلوهها و تجزیه و تحلیل آنها و تاثیرشان در مطلوبیتهای مکانی و بصری است. نتایج بیانگر این استکه بین فضای معماری و موسیقی پیوند مفهومی عمیقی وجود دارد و در دوره های مختلف تاریخی تاثیرات متقابلی بر یکدیگر داشتهاند.