میانجیهای بین بومسازگانهای دانش و کسبوکار: یک گونهشناسی
نویسندگان
1 استاد دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
2 استادیار مؤسسه تحقیقات سیاست علمی کشور، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری مدیریت فناوری، دانشگاه علامهطباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22034/jstp.2025.11822.1839چکیده
تعامل میان جریانهای دانشی و جریانهای کسبوکاری در رویکردهای مختلف خطی، فرایندی، شبکهای و سیستمی، همواره مسئلهای مورد توجه بوده است. در سطح بومسازگانها نیز، منطق عملیاتی بومسازگانهای ایجادشده توسط بشر، که جریانهای محوری متفاوت (در اینجا دو جریان محوری دانش و کسبوکار) دارند، با یکدیگر متفاوت است. بهعبارتی، تمرکز فعالیت در بومسازگان دانش، خلق دانش و در بومسازگان کسبوکار، ارزش است. این تفاوت، چالشی جدی برای برقراری ارتباط مؤثر میان این دو ایجاد کرده است. با در نظر گرفتن میانجیها بهعنوان سازوکارهای تعامل میان جریانهای این دو بومسازگان، این مقاله در تلاش است تا یک گونهشناسی از میانجیهای بومسازگانی، مبتنی بر ساختاری یا وابسته بودن بومسازگان دانش و کسبوکار توسعه دهد. با بهرهگیری از توسعه گونهشناسی مفهومی مبتنی بر تحلیل گونههای ایدهآل، چهار گونه میانجی بومسازگانی شامل "پیشران ارزش"، "راهبر داراییهای مکمل"، "شتابدهنده ارزش" و "راهبر شبکه" شناسایی شدهاند که هر کدام، کارکردهای میانجیگرانه سازماندهی شبکه و سیستم، تسهیل دسترسی به داراییهای مکمل، ایجاد بستر یادگیری و شتابدهی و تسهیل دسترسی به بازار را با هدف و روش متمایزی انجام میدهند. دادههای کیفی مورد نیاز برای توسعه گونهشناسی از طریق مرور پیشینه و مطالعه موردی گونههای ایدهآل جمعآوری شده و گونهشناسی با تأیید خبرگانی، مورد تصدیق واقع شده است. این گونهشناسی تبیین جدیدی از میانجیها در سطح بومسازگانی ارائه نموده است.
