ارزیابی نقش فضاهای شهری پیادهمدار در دستیابی به پایداری اجتماعی و فرهنگی با توجه به نیازهای انسان (مطالعۀ موردی: محور پاسداران ﺷﻬﺮ اﯾﻼم)
نویسندگان
1 اﺳﺘﺎدﯾﺎر و عضو هیئت علمی دانشگاه پیام نور، گروه معماری و شهرسازی، تهران، ایران
2 خ شهدا-چهارراه عبدالهی-خ شهیدرمضان محمدی-ک شهید سید محمودموسوی-پلاک6
3 عضو هیئت علمی دانشگاه پیام نور ایلام،
doi
10.22034/farhang.2021.133910چکیده
یکی از پیامدهای رشد شتابان شهرنشینی در دهههای اخیر عدم توجه به حضور انسان در فضاهای شهری است که زمینهساز پایین آمدن تعاملات اجتماعی افراد شده است. انتخاب مسیرهای پیاده نیاز به شاخصهایی دارد تا علاوه بر افزایش دسترسی و آسایش برای شهروندان، بتواند زمینه را برای رفع نیازهای آنها فراهم آورد؛ چنانکه علاوه بر گذران اوقات فراغت، در تهیۀ ملزومات زندگی و افزایش تعاملات اجتماعی و فرهنگی نیز مؤثر باشد. هدف از پژوهش حاضر تعمق نظری و تجربی و شناسایی برخی شاخصهای مؤثر بر دستیابی به پایداری اجتماعی و فرهنگیاز طریق فضاهای شهری پیادهمدار و توجه به نیازهای شهروندان در محیط شهری نمونۀ مورد مطالعه است. این پژوهش از نظر ماهیت، عملی- کاربردی و از لحاظ روش مطالعه، توصیفی، تحلیلی و پیمایشی است. از ابزار آماری SPSS در تحلیل پرسشنامههای مربوط به جامعۀ آماری و آزمون فرضیههای پژوهش استفاده شد و نتایج نهایی در قالب اهداف، راهبردها و سیاستهای اجرایی ارائه گردید. بر مبنای تئوری بالا و نتایج پرسشنامه، خیابان پاسداران در حال حاضر شرایط مطلوبی ندارد؛ اما با توجه به پتانسیلهای موجود، در صورت ایجاد شدن شرایط مطلوب برای پیادهروی میتواند به فضای شهری مناسبی در جهت تأمین نیازهای اجتماعی و فرهنگی شهروندان در شهر ایلام تبدیل شود؛ به بیان دیگر در صورت موفقیت میتواند به عنوان الگویی برای فضاهای شهری پیادهمدار در ایلام مطرح گردد.