جایگـاه عیـسی بن مریم(س) در روایات شیعی
نویسندگان
1 استادیار، گروه ادیان و عرفان دانشگاه حکیم سبزواری، خراسان رضوی ، سبزوار ، ایران
doi
10.22111/jrm.2025.49660.1225چکیده
: اگرچه در ادبیات قرآنی امت عیسی(ع) نزدیکترین مردمان در دوستى با امت محمد(ص) توصیف شدهاند ولی فقدان رویکرد همآهنگ در میان ایشان نسبت به مسیح(ع) و نیزکمرنگبودن جایگاه ویژهی وی در نظرگاه مسلمانان سبب شده تا آنچنان که باید این انس و قرابت در اجتماعات مشترک آنها احساس نگردد. با نظر به چنین آسیبی تحقیق پیشرو ضمن بهرهگیری از ابزار گردآوری اسنادیـکتابخانهای و روش توصیفیـتحلیلی تلاش کرده است تا با استفاده از منابع روایی اسلام شیعی منزلت بلند عیسی(ع) را به تفصیل منعکس سازد و در انتها به بررسی دلیل احتمالی غیبت نام وی در برخی از اخبار بپردازد. یافتهها حاکی از آنست که اولاً ویژگیهای شخصیتی فرزند مریم(س) به زیست فردی و قلمرو شخصی او محدود نشده و بایستی بخش چشمگیر و شایانتوجهی از آن را در خلال گزارشهای مربوط به تعاملش با دیگر موجودات عالم شهود و حتی جهان غیب جستجو و فهم کرد. ثانیاً یادکرد مکرر مسیح(ع) به اندک مناسبتی از جانب پیامبر خاتم(ص) و اوصیای او خبر از عمق محبت و ارادت ایشان نسبت به عیسی(ع) می دهد؛ با این همه اما به سبب فرجام متفاوت مسیح(ع) و اختلاف در طبیعت و هویتش، روایاتی در شمار پیغمبران شاخص و طراز از بردن نام وی استنکاف ورزیده و معدود دیگری از اخبار هم بدون دلیلی پیدا از این شیوه تبعیت کردهاند.