سنجش و ارزیابی میزان برخورداری از شاخصهای سلامت شهری(مطالعه موردی: شهر زابل)
نویسندگان
1 گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه چمران، اهواز، ایران.
2 گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه زابل، زابل، ایران.
3 گروه علومانسانی و اجتماعی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
doi
10.22059/jhgr.2022.333452.1008408چکیده
سلامت شهر در گروِ داشتن محیط سالم و بسترهای مناسب اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، زیستمحیطی، زیباشناختی، آموزشی، علمی، روانشناختی، بهداشتی، ورزشی و... است. یکی از مهمترین شهرهای شرقی ایران که به نظر میرسد از جهت شاخصهای سلامت شهری، با مشکلات عدیدهای مواجه میباشد، شهر زابل است. ازاینرو، تحقیق حاضر با رویکرد تلفیقی (کتابخانهای و پیمایشی) و ابزار پرسشنامه، به سنجش و تحلیل میزان برخورداری از شاخصهای سلامت شهری در شهر زابل پرداخته است. باتوجهبه تعدد محلات شهری، در این پژوهش سه ناحیه از سه بافت (قدیم، میانه و جدید) بهصورت هدفمند انتخاب گردید تا وضعیت کنونی سه ناحیه شهری زابل (ناحیه دو، ناحیه سه و ناحیه پنج) را از نظر وضعیت استاندارد شهر سالم و میزان برخورداری این نواحی از شاخصهای گزینششده شهر سالم را بررسی و ارزیابی نماید. وزندهی به معیارهای و زیر معیارها بر اساس بررسیهای پیمایشی و نظرسنجی صورت گرفت. در تجزیهوتحلیل اطلاعات از مدل تحلیل شبکهای و نرمافزار Super Decisions استفاده شد. یافتههای تحقیق نشان داد، میزان برخورداری نواحی موردمطالعه در شاخصهای شهر سالم مطابق با استاندارد نیست. همچنین ناحیه دو با وزن 528/0 در سطح برخوردار و در سطحی بالاتر از دیگر نواحی موردمطالعه قرار دارد. ناحیه سه با وزن نرمال 258/0 در رتبه دوم و در سطح نیمه برخوردار قرار گرفته و ناحیه پنج با امتیاز نرمال 213/0 در رتبه سوم و در سطح کمبرخوردار (محروم) قرار گرفت. بنابراین میزان برخورداری نواحی موردمطالعه شهر زابل از شاخصهای شهر سالم نیز، یکسان نیست.