مروری بر پوششهای انتقال حرارت بالا در کندانسورهای نیروگاه بخار
نویسندگان
1 استادیار، عضو هیئتعلمی، گروه پژوهشی مواد غیرفلزی، پژوهشگاه نیرو، تهران
2 دانشجوی دکتری تخصصی، دانشکده شیمی/دانشگاه کاشان، کاشان
doi
10.22034/farayandno.2024.2010758.1932چکیده
چگالش در اکثر فرآیندهای انتقال حرارت، از خنک کردن وسایل الکترونیکی تا دفع گرما در نیروگاهها، رخ میدهد. ضریب انتقال حرارت کلی چگالش قطرهای (DWC) در مقایسه با چگالش لایهای (FWC)، چندین برابر بیشتر است؛ بنابراین، به دست آوردن DWC پایدار برای عملکرد بهتر بسیار مهم است. پایداری DWC به آبگریزی سطح، انرژی آزاد سطح و کشش سطحی مایع چگالشی بستگی دارد. خواص مورد نیاز برای DWC ممکن است با اصلاح سطح در مقیاس میکرو به دست آید. در این بررسی، پوششهای میکرو/ نانومقیاس مانند فلزات نجیب، کاشت یون، اکسیدهای خاکی کمیاب، سطوح تزریقشده با روانکننده، پلیمرها، سطوح نانوساختار، نانولولههای کربنی، گرافن و پوششهای متخلخل بررسی و مورد بحث قرار گرفتهاند. روشهای پوشش سطحی، کاربردها و پتانسیل آن با توجه به توانایی انتقال حرارت، دوام و کارایی مقایسه شدهاند. علاوه بر این، محدودیتها و چالشهای رایج برای کاربردهای افزایش چگالش برای ارائه دستورالعملهای تحقیقاتی آتی تجمیع شدهاند.