تعیین جذب مطلق همدما در مخازن شیل گازی
نویسندگان
1 گروه ژئوتکنیک، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران
2 گروه ژئوتکنیک، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران
doi
10.22107/jpg.2022.336239.1162چکیده
تخمین مقدار جذب مطلق در مخازن شیل گازی یکی از کلیدیترین پارامترها است. با توجه به محدودیتهای موجود، مطالعات آزمایشگاهی قادر به محاسبه جذب مطلق به طور مستقیم نیست و تنها میتواند جذب اضافی همدما را مستقیماً اندازهگیری کند. همچنین در اکثر مطالعات آزمایشگاهی جذب اضافی همدما تا فشار 15 مگاپاسکال انجام میگیرد. در نتیجه برای تبدیل جذب اضافی به مطلق در فشارهای اندازهگیری شده و بیشتر از آن، از مدلهای جذب موجود استفاده میشود. در این مطالعه با استفاده از شبیهسازی مولکولی به شبیهسازی سیال متان درون کروژن با سایز منفذ 4 نانومتر در سه دمای 303.15، 333.15 و 363.15 کلوین تا فشار 50 مگاپاسکال پرداخته و سپس دقت مدلهای جذب موجود برای تخمین جذب مطلق همدما مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج شبیهسازی مولکولی نشان میدهد چگالی جذب شده تابعی از فشار و دما است و همواره این مقدار کمتر از چگالی متان مایع است. نتایج مدل جذب لانگمویر و فوق بحرانی دابینین-رادوشکویچ بیانگر دقت کم هر دو مدل در تخمین مقدار جذب مطلق در تمامی دماها است. در آخر، استفاده از حجم جذبشده به دست آمده از شبیهسازی مولکولی برای تخمین جذب مطلق در تمامی دماها و فشارها، دارای خطای کمتر از 10 درصد بوده و استفاده از این روش توصیه میشود.