بررسی تاثیر تنش های برجا و تخلخل بر مکانیسم رشد ترک در شکست هیدرولیکی با روش عددی ناپیوستگی جابجایی
نویسندگان
1 بخش استخراج، دانشکده مهندسی معدن و متالورژی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
2 عضو هیئت علمی پژوهشگاه صنعت نفت
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد مهندسی معدن گرایش ژئومکانیک نفت
4 گروه ژئومکانیک نفت، دانشکده مهندسی معدن، دانشگاه تهران
5 گروه استخراج، دانشکده مهندسی معدن و متالورژی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
doi
10.22107/jpg.2022.349178.1171چکیده
امروزه شکست هیدرولیکی در زمینههای مختلف از جمله ازدیاد برداشت، اندازهگیری تنشهای برجا، استخراج انرژی زمین گرمایی و برداشت منابع نامتعارف هیدروکربنی مورد استفاده قرار میگیرد. با توجه به گستردگی استفاده از این روش، امکان اثردهی معکوس و احتمال ایجاد مخاطرات لرزهای در سطح، بررسی و شناخت کامل این عملیات امری ضروری است. پژوهشهای عددی، تحلیلی و آزمایشگاهی بسیاری در این زمینه انجام شده است که در آنها وضعیت تنشهای برجا و تخلخل از مهمترین عوامل اثرگذار بر انتشار، بازشدگی و فشار انتشار ترک محسوب میشوند. جهت مدلسازی عددی در این تحقیق از روش عددی ناپیوستگی جابجایی که یکی از روشهای با توانایی بالا در مدلسازی ناپیوستگی و شکست میباشد، استفاده شده است. برنامه مورد استفاده بر اساس مکانیک جامدات و مکانیک شکست ایجاد شده است، با اضافه شدن ماژول جریان سیال در این پژوهش کوپل مکانیک سیالات را نیز دربرمیگیرد. این قسمت از برنامه توسط روش عددی تفاضل محدود زمان پیشرو مکان مرکزی ایجاد شده است. در نهایت پس از اعتبارسنجی برنامه بررسی اثرات میدان تنش برجا و تخلخل بر انتشار ترک انجام شده است. جهت مرجعیت یافتن نتایج، پارامترهای مورد بررسی بهصورت بدون بعد درآمده است. با توجه به نتایج به دست آمده بهترین راستای ایجاد شکست هیدرولیکی در جهت تنش حداکثر میباشد. با افزایش اختلاف تنشهای برجا به فشار تزریق کمتری جهت انتشار ترک نیاز است. در صورت ایجاد ترک با زاویه نسبت به تنش حداکثر، تا زاویه 45 درجه فشار تزریق کمتری جهت انتشار ترک لازم است و ترک پس از چند مرحله رشد به سمت تنش حداکثر منحرف میگردد. افزایش تخلخل سازند باعث کاهش مقدار مدول یانگ و ضریب پواسون گشته که در نهایت باعث افزایش بازشدگی ترک در مقادیر بالاتر تخلخل میشود؛ بنابراین در تخلخل 20 درصد میزان بازشدگی ترک بیش از 2 برابر آن در تخلخل صفر درصد میباشد. در صورتی که فاصله منفذ کمتر از 5/2 برابر نصف طول ترک از نوک ترک باشد، مقدار فاکتور شدت تنش نوک شکست کاهش مییابد.