مواجهه دین و مدرنیته در ایران دوره قاجار
نویسندگان
1 گروه ادیان وعرفان تطبیقی دانشگاه شهرکرد، ایران، شهرکرد
2 کارشناس ارشدگروه ادیان و عرفان ، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد
doi
10.22111/jrm.2024.48795.1196چکیده
جستار حاضر به دنبال فهم رابطه دین و مدرنیته در دوره قاجار است. عدم آگاهی نسبت به مدرنیته از طرفی و مدرنیزاسیون کردن جامعه از طرفی دیگر، شرایط را بهگونهای رقم میزند که نیاز به مؤلفههای مدرنیته دارد تا جامعه از حالت سنتی به مدرنیته سوق پیدا کند. در این دوره که خاستگاه مدرنیته غرب بوده و جریان توسعه بهصورت طبیعی در کشورهای پیشرفته صنعتی طی شد و کشورهای صنعتی و پیشرفته آن زمان از کشمکشهای فراوان بین سه کانون قدرت سیاسی، مذهبی و اقتصادی منجر به توسعه گردیدند، بعد از جنگ جهانی دوم زمانی که تلاش شد جریان توسعه وارد کشورهای غیر توسعه یافته، شود و با موانع ساختاری و سرزمینی و فقدان تضمینهای حقوقی و قانونی مواجه بودند، به کشورهای جریان مخالف توسعه تبدیل شدند. در کشور ایران جریان توسعه با مشروطه آغاز شد، اما در همین زمان عوامل زیادی با دامن زدن به ناپیوستگی اجتماعی، مذهبی و سیاسی، مانع اساسی برای این توسعه بودند. در جستار حاضر که به روش کتابخانهای و تحلیل محتوا نگارش شده است، کوشش میکند مؤلفههای مدرنیته و رابطه آنها با دین را در دوره قاجار مورد کنکاش قرار دهد. نتایج نشان میدهد صنعت و تکنولوژی، مدارس جدید، آزادی، قانون، مجلس و مشروطه، برابری و ارتش مدرن از مهمترین و ضروریترین مؤلفههای مدرنیته برای جامعه ایران دوره قاجار بوده و از طرفی جنبههایی مانند تفکر مذهبی در ایران دوره قاجار، استبداد دوره قاجار، تقدیرگرایی و اقتصاد مهمترین موانع ورود مدرنیته به ایران دوره قاجار بودهاند.