مقایسه مکانیزم های احتراقی DRM22 و GRI3.0 در ایجاد احتراق بدون شعله در یک کوره آزمایشگاهی

نویسندگان

1 استاد، گروه مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی شریف، تهران

2 دانشجوی دکتری تخصصی، گروه مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی شریف، تهران

doi
10.22034/farayandno.2023.1987250.1903
چکیده

با پیشرفت علوم و توسعه فناوری، فرایندهای نوینی در حوزه احتراق بوجود آمدند که مهم­ترین هدف آن­ها بهینه‌سازی مصرف سوخت، افزایش بازده و خصوصا کاهش میزان آلایندهای گازی ( نظیر اکسیدهای نیتروژن و مونواکسید کربن) بوده است. یکی از این فناوری­های جدید، فرایند احتراق بدون شعله­ می ­باشد که بر پایه پیش گرمایش سوخت و هوا و رقیق سازی اکسیژن موجود در هوا به کمک بازچرخانی گازهای احتراقی به منظور ایجاد اختلاط مناسب واکنش‌دهنده ­ها بنا شده ­است. در پژوهش حاضر، احتراق بدون شعله گاز متان در یک محفظه احتراق آزمایشگاهی شبیه ­سازی شده و نتایج آن در دو حالت استفاده از مکانیزم ­های احتراقی DRM22 (مکانیزم کاهش یافته) و GRI3.0 (مکانیزم کامل) مقایسه شده است. نتایج حاکی از آن است که مکانیزم های ذکر شده قادر هستند توزیع دما و گونه ­های شیمیایی را به ترتیب با خطای 1/66 و 4/7 درصد و با دقت خوبی نسبت به نتایج تجربی محاسبه کنند. در مورد NOX نیز با وجود 26 درصد اختلاف بین دو مکانیزم، مکانیزم GRI3.0 کمی بیشتر از حد انتظار غلظت آن ­را محاسبه می­ نمود. به صورت متوسط مکانیزم DRM22 به نتایج تجربی نزدیکتر بوده و زمان محاسبات کمتری دارد.