بررسی تطبیقی شبهه آکل و مأکول و تناسخ از منظر امامیه و ماتریدیه
نویسندگان
1 نویسنده مسئول، دانشجوی دکتری، مذاهب کلامی، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران
2 دانشیار، گروه مذاهب اسلامی، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران.
3 دانشیار ، دانشگاه تهران، ایران
4 استادیار، جامعة المصطفی العالمیة، دانشگاه جامعة المصطفی، قم، ایران
doi
10.22111/jrm.2024.48315.1176چکیده
چگونگی پاسخ به شبهات معاد و اعتقاد راسخ به قیامت از مباحث مهم بین فرق و مکاتب اسلامی است. این پژوهش با جمعآوری اطلاعات به روش تحلیلی ـ مقایسهای در مقام پاسخ به شبهه آکل و مأکول و تناسخ است که آیا انسان بعد از خورده شدن توسط انسان یا موجودات دیگر چگونه حشر خواهد شد؟ و آیا نفس و روح بعد از جدا شدن از پیکر انسان، به بدن یا موجودات دیگر منتقل میشود یا نه؟ هدف مقاله، تطبیق و مقایسه دیدگاه اندیشمندان دو فرقه امامیه و ماتریدیه است. بر اساس یافتههای این پژوهش، ادله قائلین به امتناع اعاده معدوم از «متکلمان فیلسوف مشرب امامیه و برخی از متکلمان ماتریدیه» مبنی بر «زوال عناصر عالم ماده و بقاء نفس و روح» دفع کننده شبهه آکل و مأکول و تناسخ بوده است، برخلاف قول قائلین به بقاء اجزاء اصلی انسان و قول قائلین به بقاء اجزاء اصلی و فرعی دفع کننده این دو شبهه نیست. ادله قائلین به جواز اعاده معدوم از «متکلمان ماتریدیه و برخی از امامیه» با توجه به معدوم و نیست شدنِ تمام خلایق عالم، شبهه آکل و مأکول و تناسخ، سالبه به انتفاء موضوع است، بر خلاف قول قائلان به تجمیع اجزاء پراکنده (قول تفصیل) که دفع کننده شبهه آکل و مأکول یا تناسخ نبود.