مطالعه آزمایشگاهی و تئوری جذب گاز CO2 توسط محلول آب-مایع یونی-پپرازین به روش طراحی آزمایش رئوس حدی
نویسندگان
1 دکترا، استادیار مهندسی شیمی، گروه مهندسی شیمی، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
2 دانشجوی دکترای مهندسی شیمی، دانشکده فنی مهندسی، گروه مهندسی شیمی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
doi
10.22034/farayandno.2023.1987820.1906چکیده
جداسازی گاز دیاکسید کربن از گاز طبیعی، به عنوان یکی از آلایندههای اصلی محیط زیست، با استفاده از مخلوط آمینی، یکی از متداولترین روشهاست. در این پژوهش، ترکیب بهینهی مخلوط آمینی با استفاده از روش طراحی رئوس حدی تعیین شد. مخلوط آمینی مورد استفاده در این پژوهش شامل آب، پپرازین و 1-بوتیل3-متیل ایمیدازولیوم هیدروژن سولفات بوده است. به منظور اندازهگیری حلالیت دیاکسیدکربن در محلول آمینی، از یک سلول تعادلی (اتوکلاو) استفاده گردید. طبق بررسی آنالیز واریانس، ضریب تبیین (R2) مقدار بالایی به میزان (%99/79=) دارد. تحلیل نتایج در سطح اطمینان %95 در یک بلاک با تعداد 9 آزمایش و تعریف لودینیگ به عنوان متغیر پاسخ انجام شد. نتایج بهینهسازی نشان داد که ترکیب متشکل از 811/24 میلیلیتر آب، 188 میلیلیتر آمین و 0/76 میلیلیتر مایع یونی بهترین راندمان را داشته و در این حالت بیشنهی لودینگ 1/702 بدست آمد.