بررسی چگونگی نامگذاری عنوان شعر در ادبیات سنتی و معاصر و کارکردهای زیباشناختی آن
نویسندگان
1 دانشگاه جیرفت
doi
10.22099/jba.2015.3055چکیده
عنوان شعر، حکم شناسنامهی شعر را دارد که برای بررسی و سخن گفتن در مورد یک شعر میان منتقدان و دیگر افراد مهم محسوب میشود. هدف این مقاله بررسی چگونگی نامگذاری عنوان شعر در ادبیات سنتی و معاصر است. این نامگذاریها در شعر سنتی و معاصر تفاوتهای چشمگیری با هم دارد. در گذشته چندان به نامگذاری شعر توجهی نمیشده است. البته از میان قالبهای سنتی، در نامگذاری قصاید نسبت به قالبهای دیگر تأکید بیشتری وجود داشته است. در شعر سنتی مواردی مانند واژهی ردیف، حروف قافیه، محتوای شعر، مخاطب، بیت مطلع، واژهی کانونی و... معیارهایی برای نامگذاری شعر به شمار میرفته است. با گسترش روزنامه و نشریات در دوران معاصر و پیدایش شعر نو، درج عنوان شعر نیز رواج یافته و بخصوص در قالبهای نو یکی از ضروریات شعر محسوب شده است. در این دوران عنوان شعر جزیی از شعر است و در فضاسازی، درک معنا و اندیشه شاعر و ایجاد خلاقیت، تناسب با روحیات و دغدغهها و جنسیت شاعر، نمادپردازی و... نقش دارد و ضروری است در نقد و بررسی شعر، عنوان آن نیز مورد بحث واقع شود؛ نکتهای که تاکنون مورد توجه جدی قرار نگرفته است.