وجوه تشابه و تمایز اخلاق و عرفان با رویکرد به احیاءالعلوم و رسالۀ قشیریه
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه کاشان ،کاشان، ایران
2 نویسنده مسئول، دانشیار، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه اصفهان ،اصفهان، ایران
3 دانشیار، گروه فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه اصفهان، اصفهان ، ایران.
doi
10.22111/jrm.2024.48452.1182چکیده
کتاب رسالۀ قشیریه اثر عبدالکریم هوازن قشیری و کتاب احیاء علوم الدین امام محمد غزالی دو اثر شناخته شده در علم عرفان و اخلاق هستند. رسالۀ قشیریه یکی از امهات کتب عرفان و احیاء علوم الدین یکی از نخستین آثار در زمینۀ اخلاق است. صاحبان این آثار با توجه به رویکردی که در عرفان و اخلاق دارند بهتبیین و تشریح مسائل اخلاقی-عرفانی پرداختهاند. این موضوع را با مقایسۀ متن این دو کتاب و تعاریفی که از فضایل و رذایل اخلاقی ارائه میدهند به وضوح میتوان دریافت. دراین پژوهش میکوشیم تا با روش مطالعۀ کتابخانهای و به صورت تطبیقی-توصیفی، وصف و شرح این دو نویسنده از مباحثی چون نفس آدمی، حُسن خلق، حسد، توبه و رضا، صبر را مقایسه و بررسی کرده و وجوه تشابه و تمایز نگرش آن دو را که برخاسته از تعلق آنان به دو رویکرد عرفان و اخلاق است نشان دهیم. نتایج حاصل از پژوهش بیانگر آن است که اگرچه اخلاق و عرفان هر دو در پی تربیت نفوس انسانی و دوری از رذایل و کسب فضایل اخلاقی هستند، اما در مواردی چون هدف غایی و نهایی، شیوۀ تحلیل مسائل، ارکان سازندۀ این علوم، دیدگاه و رویکرد کلی حاکم بر آنها، شیوۀ تحلیل مسائل، و مباحثی چون نفس آدمی و اقتدا به پیشوا و راهنما از یکدیگر متمایزند.
