مقایسه اثربخشی روش دُر و روش ترکیبی(آموزش مستقیم وآگاهی واجشناختی)بر علائم نارساخوانی دانشآموزان
نویسندگان
1 گروه روانشناسی وآموزش کودکان استثنایی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی،تهران، ایران
2 استادیارگروه روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی،تهران،ایران(نویسنده مسئول)
3 استادیار گروه روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی،تهران،ایران
doi
10.22054/jpe.2021.54140.2191چکیده
هدف:هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی روش دُروروش ترکیبی(آموزش مستقیم و آگاهی واجشناختی) بر علائم نارسا خوانی بود.روششناسی:روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون – پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری کلیه دانشآموزان نارسا خوان که به مراکز اختلالات یادگیری شهر ارومیه در سال تحصیلی 97-98 مراجعه و تعداد45نفر به صورت هدفمند در دو گروه آزمایشی ویک گروه کنترل به صورت تصادفی قرار گرفتند. در یک گروه روش دُر و در گروه دیگر روش ترکیبی هریک به مدت 20 جلسهی 60دقیقهای اجرا گردید. برای جمعآوری دادهها از آزمون خواندن ونارسا خوانی استفاده شد.تحلیل دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیری بود. یافتهها: نتایج نشان داد هر دو روش دُر و ترکیبی(آموزش مستقیم و آگاهی واجشناختی) به طور معنیداری نسبت به گروه کنترل بر علائم نارسا خوانی اثربخش بوده اند(p <.05). همچنین نتایج مقایسه های زوجی نشان داد گروه ترکیبی(آموزش مستقیم و آگاهی واجشناختی)در اکثر مولفههای خواندن نسبت به گروه دُر اثربخش-تراست.نتیجهگیری:با توجه به اثربخشی آموزش آگاهی واجشناختی و مستقیم بصورت ترکیبی بر علائم نارسا خوانی دانشآموزان از اهمیت بالایی برخوردار است.