بررسی حقیقت وجودی انسان در خصوص «میل به جاودانگی» در متون اسلامی (قرآن و روایات) و متون غیر اسلامی (عهدین)
نویسندگان
1 دانشیار، گروه علوم قرآن، دانشگاه قرآن و حدیث، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری، رشته علوم قرآن و حدیث دانشکده اصول الدین ، تهران، ایران
doi
10.22111/jrm.2024.47006.1146چکیده
بحث درباره حقیقت وجودی یا سرشت انسان و ویژگیهای خاص او بهعنوان اشرف مخلوقات همواره موردتوجه و اهتمام اندیشمندان و پژوهشگران اسلامی و غیر اسلامی بوده است. واژههایی که درباره حقیقت وجود انسان به کاررفته است در متون گوناگون متفاوت است، برای نمونه قرآن کریم برای نخستین مرتبه، واژهی «فطرت» را به کاربرده است و از آفرینش انسان بر سرشت و نهاد پاک سخن گفته شده است. در عهدین نیز سخن از سرشت و نهاد شده است با این تفاوت که در عهدین دو دیدگاه متفاوت درباره سرشت و نهاد انسان به چشم میخورد و ذهن مخاطب را دچار چالش میکند، درجایی صحبت از گناهآلود بودن سرشت انسانها است و در جای دیگر از سرشتهای پاک و ملکوتی انسان سخن میگوید. همچنین در موضوع میل به جاودانگی انسان نیز در تورات تناقضاتی به چشم میخورد.این پژوهش با مراجعهی مستقیم به قرآن کریم و روایات معصومین و عهدین درصدد بررسی دیدگاه قرآن کریم و روایات به حقیقت وجودی انسان (فطرت) و مقایسه آن با دیدگاه عهدین به ویژه در این خصوص است. در همین راستا، تعریف لغوی و اصطلاحی «فطرت» در منابع اسلامی و نحوه نگاه عهدین بهعنوان یکی از منابع غیر اسلامی به این موضوع مورد بررسی قرارگرفته است.