تخمین تراوایی مخازن گازی کربناته با استفاده از نگار تشدید مغناطیسی هستهای (NMR) و شاخص منطقه جریانی حاصل از امواج استونلی (FZI- استونلی)
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی شیمی و نفت، دانشگاه صنعتی شریف.
2 دانشکده مهندسی شیمی و نفت،دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات تهران
3 گروه مهندسی انرژی و اقتصاد، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
4 استاد، موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران
doi
10.22107/jpg.2020.206616.1112چکیده
تراوایی یکی از مهمترین پارامترهای مخزنی برای توسعه و گسترش مخزن است که نشاندهنده قابلیت سنگ مخزن در انتقال سیالهاست. به علت ناهمگن بودن مخزن، تخمین تراوایی همیشه با خطای زیادی همراه است. برای محاسبه تراوایی، این مقاله به دو بخش کلی تقسیم شده است. در بخش اول، با استفاده از نگار تشدید مغناطیسی هستهای ((NMR گروههای آرامش معادل واحدهای جریان هیدرولیکی یا HFU) تعیین شدند. مزیت این روش، حل مشکل خاصیت ناهمگن بودن مخزن است. در ادامه، تراوایی برای هر یک از گروههای آرامش با استفاده از شاخص منطقه جریانی (FZI) از طریق دادههای استونلی به دست آمد. بدین صورت که در ابتدا تفسیر پتروفیزیکی توسط نگارهای پتروفیزیکی صورت گرفت و میزان سرعت موج استونلی در ماتریکس سنگ با استفاده از نمودار متقاطع (عرضی) و روابط ریاضی تعیین شد. سپس با استفاده از دادههای مغزه و خروجی ارزیابی پتروفیزیکی، فاکتور شاخص تطابق (IMF) برای کانیهای مختلف هر گروه آرامش محاسبه گردید و در نهایت با استفاده از روابط ریاضی، مقدار کمّی تراوایی با کمک مفهوم واحدهای جریان هیدرولیکی به طور پیوسته برای هریک از گروههای آرامش محاسبه شد. در این مطالعه برای هر کانی چند فاکتور شاخص تطابق مشخص شده است، به این صورت که ابتدا رخسارهها (واحدهای جریان هیدرولیکی) را مشخص نموده و بر اساس واحدهای جریان هیدرولیکی برای هر کانی IMF های مختلف به دست آمده است. مزیت اصلی روش فوق این است که با ثبت خاصیت ذاتی موج استونلی که متأثر از تراوایی است، میتوان یک نگار پیوسته از تغییرات تراوایی در سرتاسر چاه تهیه کرد که خاصیت ناهمگن بودن مخزن را نیز در نظر میگیرد.