تولید سوختهای میان تقطیر از گاز سنتز با بکارگیری نانوکاتالیست کبالت بر پایه زغال زیستی ماکروجلبک گراسیلاریا گراسیلیس
نویسندگان
1 دکتری شیمی کاربردی ، دانشکده شیمی، دانشگاه تهران، تهران
2 کارشناسی ارشد شیمی کاربردی ، دانشکده شیمی، دانشگاه تهران، تهران
3 کارشناسی ارشد شیمی کاربردی ، دانشکده شیمی، دانشگاه تهران، تهران
4 کارشناسی ارشد مهندسی شیمی ، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه تهران، تهران
5 کارشناسی ارشد ریاضی کاربردی ، دانشکده ریاضی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار
6 استاد مهندسی شیمی ، دانشکده شیمی، دانشگاه تهران، تهران
doi
10.22034/farayandno.2022.552337.1866چکیده
این مطالعه به بررسی کاربرد زغال زیستی حاصل از پیرولیز ماکروجلبک گراسیلاریا گراسیلیس به عنوان پایه کاتالیست برای تولید سوختهای میان تقطیر میپردازد. برای این منظور، ماکروجلبک پس از آمادهسازی، در دمای 550 درجه سانتیگراد پیرولیز و محصولات حاصل مورد ارزیابی قرار گرفت. محصول عمده پیرولیز، زغال زیستی بود (%40/1). محصول گازی بیشتر حاوی کربن دیاکسید (%51/9) و هیدروژن (%26/3) و محصول مایع عمدتا حاوی ترکیبات اکسیژنه و نیتروژنه بود. زغال زیستی حاصل پس از فعالسازی با 15درصد فلز کبالت به روش تلقیح بارگذاری شد و بعنوان کاتالیست فرآیند فیشر-تروپش در شرایط فلوی گاز سنتز 45ml/min(H2/CO=2)، فشار 18 بارو دمای 220 درجه سانتیگراد بکار گرفته شد. نتایج نشان داد که درصد تبدیل کربن مونوکسید %64/2 و بیشترین انتخاب پذیری محصول مربوط به هیدروکربنهای سنگین (%74) بود، درحالیکه انتخاب پذیری محصول جانبی کربن دی اکسید برابر با % 2/3 بوده است. ویژگی شناسی کاتالیست با روش های BET، XRD ، TPR، TGA و TEM انجام شد.
