فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

آکنه‌های ساختاریافته با داشتن سطح تماس بالا در فرآیندهای انتقال جرم نظیر تقطیر،کاربرد وسیعی دارند. سطح تماس مشترک مؤثر پارامتر مهمی در تعیین بازده انتقال جرم و متفاوت از سطح هندسی آکنه است. در این پژوهش مدل‌های موجود برای پیش‌بینی سطح مؤثر در آکنه‌های ساختاریافته نظیر مدل ونگ، گوالیتو، اولیجیک و برونازی مورد بررسی و دقت آن‌ها در مقایسه با داده‌های آزمایشگاهی آکنه Mellapak 250Y، با تغییر پارامترهای فشار عملیاتی، کشش سطحی سیستم، برحسب دبی گاز و مایع مورد سنجش قرار گرفته است. مدل‌های ونگ و گوالیتو با تغییر فشار، خطای کم‌تری در مقایسه با سایر مدل‌ها داشته‌اند، خطای نسبی متوسط برای این دو مدل به‌ترتیب برابر %31 و %44 است. بنابراین به‌دلیل بالا بودن خطاها استفاده از این مدل‌ها توصیه نمی‌گردد. کم‌ترین خطای نسبی متوسط با تغییر کشش سطحی توسط مدل‌های برونازی و اولیجیک به‌دست آمده‌اند که به‌ترتیب برابر %8 و %7 است. نتایج این تحقیق می‌تواند در جهت‌گیری‌های آینده به‌منظور انتخاب مدل مناسب جهت محاسبه سطح مؤثر استفاده شود.