بررسی تطبیقی اعلان در قراردادهای بیع بین‌المللی کالا و حقوق ایران

نویسندگان

1 استاد گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق، دانشگاه قم،، قم: ایران.

2 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، دانشکده حقوق، دانشگاه قم، قم، ایران

doi
10.22054/jplr.2025.82787.2889
چکیده

پژوهش حاضر به بررسی تطبیقی مفهوم و کارکرد «اعلان» در قراردادهای بیع بین‌المللی کالا با تمرکز بر کنوانسیون وین (۱۹۸۰) و نظام حقوقی ایران می‌پردازد. اعلان‌ها به‌عنوان ابزاری کلیدی در تنظیم روابط قراردادی، نقشی تعیین‌کننده در مراحل انعقاد، اجرا و خاتمۀ قراردادهای بیع بین‌المللی ایفا می‌کنند. با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و بهره‌گیری از منابع کتابخانه‌ای، این پژوهش ماهیت دوگانۀ رویکرد کنوانسیون وین را در پذیرش هم‌زمان نظریه‌های وصول (در تشکیل قرارداد) و ارسال (در اجرای قرارداد) بررسی کرده و آن را با رویکرد غیریکنواخت حقوق ایران مقایسه کرده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که برخلاف کنوانسیون وین که چارچوبی منسجم برای اعلان‌ها ارائه کرده، نظام حقوقی ایران فاقد یک رویۀ واحد در این زمینه است و بسته به نوع عمل حقوقی، رویکردهای متفاوتی را در پیش گرفته است. این تنوع، اگرچه انعطاف‌پذیری نظام حقوقی ایران را آشکار می‌سازد، اما در تعاملات بین‌المللی چالش‌هایی را ایجاد می‌کند. در پایان، با ارائۀ یک متن مقرره پیشنهادی، راهکارهایی برای هماهنگی بیشتر حقوق ایران با استانداردهای جهانی در حوزۀ اعلان‌های قراردادی پیشنهاد شده است.