بررسی و مروری بر افزایش مقیاس در برج‌های تقطیر دیوار میانی

نویسندگان

1 استاد مهندسی شیمی، دانشکده مهندسی شهید نیکبخت، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان

2 استاد مهندسی شیمی، دانشکده مهندسی شهید نیکبخت، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان

3 دانشجوی دکتری مهندسی شیمی، دانشکده مهندسی شهید نیکبخت، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان

doi
10.22034/farayandno.2021.249077
چکیده

ستون‌های تقطیر دیوار میانی یا  DWCیک فناوری جداسازی جدید در زمینة افزایش بهره‌وری است که باعث صرفه‌جویی در مصرف انرژی و سرمایه‌گذاری می‌شود. این نوع برج‌ها برای جداسازی ترکیبات سه‌جزئی و بیش‌تر، مانند هیدروکربن‌ها، الکل‌ها، آلدهید‌ها، کتون‌ها، استون‌ها و آمین‌ها کاربرد دارد. به‌علاوه این نوع ستون‌ها در فرآیند‌های تقطیر واکنشی، استخراج و آزئوتروپیک استفاده می‌شود. افزایش مقیاس، راه‌اندازی و بهره‌برداری موفق یک واحد تجاری، همچنین امکان‌پذیری، طراحی، بهینه‌سازی و کاهش ریسک مستلزم وجود پایلوت است. مرور و بررسی‌ انجام شده نشان داد که ستون‌های دیوار میانی در مقایسه با برج‌های سری، می‌توانند %20 در هزینه‌‎های سرمایه‌گذاری تجهیزات و %30 در انرژی صرفه‌جویی کنند. اغلب پایلوت‌های موردمطالعه دارای قطر بین 50 تا 700 میلی‌متر و حداکثر ارتفاع 12 متر هستند. مهم‌ترین نکات در طراحی و ساخت DWC تقسیم بخار، موقعیت دیوار، تعداد مراحل تعادلی، ارتفاع و قطر برج است.