بهره مندان اسم اعظم از نگاه قرآن، روایات و تفاسیر عرفانی
نویسندگان
1 دانشگاه کاشان
doi
10.22111/jrm.2021.6439چکیده
موضوع اسم اعظم خداوند، از دیرباز در شاخههای مختلف علوم اسلامی بویژه عرفان اسلامی مورد توجه قرار گرفته است. نوشته حاضر با بهرهگیری از قرآن، روایات و میراث تفاسیر عرفانی قرآن کریم بر آن است که بهرهمندان اسم اعظم خداوند و مهمترین ویژگی آنان را کشف و معرفیکند. این پژوهش به روش کتابخانه ای و با بهره گیری از منابع معتبر به این نتیجه رسیده؛ اسم اعظم به گونه ای معلوم و قابل دستیابی است و به نظر میرسد اسمی است لفظی که هر کس بدان دست یابد و با آن خدا را بخواند، دعایش مستجاب میشود. خداوند این اسم را دراختیار بندگان خاص خود قرارمی دهد از جمله؛ اهل بیت(علیهم السلام)، حضرت آدم(ع)، پیامبران(ع)، آصف بن برخیا(ع)، بلعم بن باعورا، علمای راسخ و انسانهای پاک، اما بهرهمندی آنان از اسم اعظم متفاوت بوده، از این روی سهم پیامبرخاتم(ص) و اهل بیت(ع) از اسم اعظم بیش از دیگران بوده است و مهمترین ویژگی بهرهمندان اسم اعظم، انقطاع کامل آنان از غیر خداست.
