وحدت وجود اسمائی از دیدگاه ابن عربی؛ تبیین، کارکردها و تطبیق آن با روایات
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری کلام اسلامی دانشگاه قم
2 هیات علمی گروه فلسفه و کلام دانشگاه قم
3 هیات علمی گروه فلسفه و کلام دانشگاه قم
doi
10.22111/jrm.2021.6970چکیده
یکی از نظریات بدیع ابن عربی، نظریه واحد کثیر یا احدیت کثرت است. این نظریه مرتبه الوهیت و اسماء الهی است و به این معناست که ذات واحد در عین وحدت میتواند اسماء کثیر داشته باشد. این نظریه در حقیقت تبیین وحدت وجود در دیدگاه ابن عربی است که علاوه بر بعد عرفانی آن، مطابق دیدگاه شیعه در توحید صفاتی است. واحد کثیر را میتوان تقریر عرفانی عینیت ذات و صفات دانست. در این مقاله با روش توصیفی، تحلیلی و استنباطی علاوه بر تبیین وحدت وجود اسمایی، به صورت مختصر به تطبیق آن با توحید صفاتی کلام میپردازیم و در نهایت مویداتی از احادیث برای این دیدگاه بیان میشود.در این مقاله ادله ابن عربی استقراء و به سبکی نو صورت بندی قیاسی میشود و با تاملات پژوهشی در احادیث متناظر نظریه و ادله ابن عربی مورد تحلیل و ارزیابی قرار گرفته است که از نوآوریهای مقاله محسوب میشوند.