تحلیل تجارب و نگرش اعضای هیأت علمی نسبت به تغییرات آموزشی (مطالعه موردی: دانشگاه شیراز)
نویسندگان
1 مدیریت آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه شیراز
2 مدیریت آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه شیراز
3 مدیریت آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه شیراز
4 مدیریت آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه شیراز
doi
10.22080/eps.2025.30277.2377چکیده
هدف: تغییرات آموزشی در دانشگاهها از اصول بنیادین ارتقاء کیفیت یادگیری و پیشرفت حرفهای اعضای هیأت علمی به شمار میآید.از این رو هدف این پژوهش، تحلیل تجربیات اعضای هیأت علمی دانشگاه شیراز و ارزیابی نظرات آنان نسبت به این تغییرات میباشد. روششناسی: این پژوهش با طرح ترکیبی مدل موازی همزمان انجام شد. بخش کمی، از نوع توصیفی پیمایشی و جامعه آماری پژوهش، شامل تمامی اعضای هیأت علمی دانشگاه شیراز(924 نفر) بود که با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای 162 نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش؛ مقیاس واکنشهای دریافتکنندگان تغییر بود که پس از محاسبه روایی و پایایی بین گروه نمونه توزیع و داده ها با آزمون تی تک نمونه ای با استفاده از نرم افزار spss21 تحلیل گردید. روش شناسی پژوهش در بخش کیفی، از نوع پدیدارشناسی توصیفی بود. از میان اعضای هیأت علمی دانشگاه تعداد 11 نفر به روش نمونه گیری بارز و تا رسیدن به اشباع نظری داده ها انتخاب شدند. روش گرداوری داده ﻣﺼﺎﺣﺒﻪﻫﺎی ﻧﯿﻤﻪﺳﺎﺧﺘﺎرﯾﺎﻓﺘﻪ بود و ﺗﺠﺰﯾﻪ و ﺗﺤﻠﯿﻞ با رویکرد تحلیل مضمون اﻧﺠﺎم ﺷﺪ. یافتهها: نتایج بخش کمی نشان داد: 1- نگرش شناختی اعضای هیأت علمی دانشگاه شیراز به تغییرات آموزشی از میانگین معیاربالاتر بوده و مثبت است. 2- نگرش عاطفی و رفتاری اعضای هیأت علمی دانشگاه شیراز به تغییرات آموزشی از میانگین معیار پایین تر بوده و منفی است. بنابراین در بعد عاطفی و رفتاری اعضای هیأت علمی دانشگاه شیراز رویکرد منفی به تغییرات آموزشی دارند. یافته های بخش کیفی، 19 مضمون پایه و 3 مضمون سازمان دهنده را که نشان دهنده نگرش های شناختی، عاطفی و رفتاری اعضای هیأت علمی بود آشکار ساخت.نتیجهگیری و پیشنهادها: یافتهها نشان دادند که اعضای هیأت علمی دانشگاه شیراز نگرش مثبت شناختی، اما نگرش منفی عاطفی و رفتاری نسبت به تغییرات آموزشی دارند. برای بهبود این وضعیت، توصیه میشود انگیزه و درگیری عاطفی اعضای هیأت علمی تقویت، ساختار و فرهنگ سازمانی بهبود و شاخصهای ارزیابی عملکرد همسو با تغییرات آموزشی بازنگری شود.نوآوری و اصالت: نوآوری پژوهش در ادغام دادههای کیفی و کمی و بررسی یکپارچهی ابعاد شناختی، عاطفی و رفتاری نگرش اعضای هیأت علمی نسبت به تغییرات آموزشی است.