جذب نوآوری در مدارس ابتدایی: شناسایی عوامل، چالشها و ارائه چارچوبی برای برنامهریزی آموزشی
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم تربیتی ،دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی ، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
2 استاد گروه علوم تربیتی ،دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد آموزش و بهسازی سازمانی ، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی ، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.22080/eps.2025.28497.2307چکیده
هدف:این پژوهش به بررسی جذب نوآوری در مدارس ابتدایی شهرستان اندیکا با هدف شناسایی عوامل و چالشها و ارائه چارچوبی برای برنامهریزی آموزشی میپردازد.روششناسی:تحقیق کیفی و توصیفی-اکتشافی است و دادهها از طریق مصاحبه نیمهساختارمند با 8 مدیر و معلم با حداقل 5 سال سابقه کار در سالهای 1402-1403 جمعآوری شده است. مشارکتکنندگان با روش نمونهگیری غیراحتمالی هدفمند انتخاب شدند.یافتهها:یافتهها نشان میدهد که نوآوریها عمدتاً در زمینه یاددهی، تعامل با والدین و جامعه محلی، و دستورهای بالادستی متمرکزند. نوآوریهای درونمدرسهای نقش کمرنگی دارند و مدارس تمایل بیشتری به بهرهگیری از نوآوریهای رسمی دارند. همچنین، زیرساختهای ناکافی و قواعد فرهنگی و اجتماعی مانع جذب نوآوری شدهاند.نتیجهگیری: نتایج نشاندهنده نیاز به بازنگری در جذب نوآوری در مدارس ابتدایی شهرستان اندیکا است. مدیران باید به نیازهای محیطی، دانشآموزان و والدین توجه کرده و برای توسعه برنامهریزی آموزشی نوآورانه، تعامل و مشارکت ذینفعان و ارتباط با جامعه محلی را مورد توجه قرار دهند.نوآوری و اصالت: این مطالعه با رویکرد کیفی و بررسی عمیق عوامل داخلی و خارجی، به شرایط فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی منطقه توجه کرده است و در زمینه برنامهریزی آموزشی ملی و نیازهای مناطق کمبرخوردار، نوآوری و اصالت دارد.
