ارزیابی و فهم تجارب ذیربطان آموزشی از هدایت تحصیلی در مدارس با تاکید بر میزان و کیفیت تحقق شاخص های سند تحول بنیادین
نویسندگان
1 استاد گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2 کارشناسی ارشد برنامه ریزی درسی، دبیر آموزش و پرورش ناحیه 4 تبریز، تبریز، ایران
doi
10.22080/eps.2025.30608.2386چکیده
هدف: انتخاب رشته و شغل تصمیم مهمی است. سیستم آموزشی با چالشهایی در کمک به افراد برای پیدا کردن نقشهای مناسب حرفهای و اجتماعی روبرو است. خدمات مشاوره تحصیلی میتوانند به طور مؤثری از این امر حمایت کنند. این مطالعه تجربیات امناهای آموزشی را با مشاوره تحصیلی ارزیابی میکند تا به اهداف سند تحول بنیادین دست یابند و برنامهریزی آموزشی را بهبود بخشند. روششناسی: این تحقیق از رویکرد مختلط کاربردی استفاده میکند و روشهای کمی (توصیفی-پیمایشی) و کیفی (پدیدارشناسی تفسیری) را ترکیب میکند. مطالعه کمی شامل 450 امین آموزشی از مدارس دوره متوسطه سال اول آذربایجان شرقی بود که از طریق نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. در بخش کیفی، 25 مشاور انتخاب شدند تا به اشباعت برسند. یک پرسشنامه ساختهشده توسط پژوهشگر که توسط کارشناسان تأیید شده و دارای آلفای کرونباخ 0.86 بود، برای جمعآوری دادهها در بخش کمی استفاده شد. دادههای کیفی از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته جمعآوری شد که اعتبار آن از بازخورد کارشناسان تأمین شد. تحلیل دادهها شامل آمار توصیفی و استنباطی در SPSS27 و تحلیل تماتیک برای دستیابی به بینشهای کیفی بود.نتایج: یافتهها نشان میدهند که تحقق تمام شش شاخص طرح آموزشی، به طور متوسط، بالاتر از میانگین توسط امناهای آموزشی درک شده است. با این حال، کیفیت تحقق آنها نشاندهنده چندین ضعف و چند قدرت است. شاخص اولویت دار برای تحقق، منابع، امکانات و تجهیزات بود در حالی که پایینترین آن، تقویم اجرایی، ارزیابی و نظارت بود. بنابراین، ذینفعان بر نیاز به توجه جدی به بهبود کیفیت تمام شاخصها، به ویژه تقویم اجرایی و فرآیندهای ارزیابی تأکید میکنند.نتایج و پیشنهادات: این مطالعه نتیجهگیری میکند که هرچند سطح اجرایی طرح مشاوره تحصیلی قابل قبول است، کیفیت آن رضایتبخش نیست و نیاز به نظارت و تجدیدنظر مستمر دارد.نوآوری و اصالت: این مطالعه به طور منحصر به فردی رویکردهای کمی و کیفی را برای بررسی دامنه و کیفیت اجرای طرح مشاوره تحصیلی ترکیب کرده و راهحلهایی برای بهبود و اصلاح برنامهریزی آموزشی ارائه میدهد، موضوعی که پیش از این به این شکل مورد بررسی قرار نگرفته است.