پیشبینی رفتارهای نوآورانه در دانشجویان بر اساس مشارکت در اجتماعات اکتشافی و هویتیابی آکادمیک: مدل سازی
نویسندگان
1 دانشیار گروه آموزشی علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل،ایران
2 استادیار گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
3 کارشناسی ارشد مدیریت و برنامهریزی آموزش عالی، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
doi
10.22080/eps.2025.30284.2378چکیده
هدف: دانشجویان بهعنوان نیروهای خلاق، نقش مهمی در پیشرفت جامعه دارند. این پژوهش به بررسی تأثیر اجتماعات اکتشافی بر هویت آکادمیک و نوآوری دانشجویان پرداخته و به بهبود سیاستهای آموزشی کمک میکند.روششناسی: این مطالعه توصیفی-همبستگی بر روی 2170 دانشجوی دانشگاه محقق اردبیلی انجام شده و 404 نفر بهصورت تصادفی انتخاب شدند. دادهها از طریق پرسشنامههای هویت آکادمیک و رفتارهای نوآورانه جمعآوری و با نرمافزارهای SPSS و Smart PLS تحلیل شدند.یافتهها: نتایج مدلسازی معادلات ساختاری نشان داد که اجتماعات اکتشافی بهطور مستقیم بر هویت آکادمیک (ضریب مسیر 695/0، 01/0p<) و رفتارهای نوآورانه (ضریب مسیر 306/0، 01/0p<) تأثیر معنادار دارد. همچنین، هویت آکادمیک بهصورت غیرمستقیم، رفتارهای نوآورانه را پیشبینی میکند (ضریب مسیر 238/0، 05/0p<). به عبارتی، اجتماعات اکتشافی هم بهصورت مستقیم و هم غیرمستقیم (از طریق هویت آکادمیک) بر رفتارهای نوآورانه دانشجویان اثر مثبت و معناداری دارد.نتیجهگیری و پیشنهادها: نتایج نشان داد که تقویت مشارکت در اجتماعات اکتشافی در محیطهای دانشگاهی میتواند به توسعه هویت آکادمیک قویتر و ارتقای رفتارهای نوآورانه دانشجویان منجر شود.. پیشنهاد اصلی به مدیران، برنامهریزان و سیاستگذاران آموزشی این است که برنامههای جامع برای تشکیل و حمایت از اجتماعات اکتشافی بینرشتهای در دانشگاهها اجرا شود، تا دانشجویان را به سمت فعالیتهای خلاقانه هدایت کرده و کیفیت کلی آموزش عالی را بهبود بخشد.نوآوری و اصالت: این رویکرد نوآورانه، با ادغام تئوریهای یادگیری اجتماعی و نوآوری، چارچوبی عملی برای محیطهای دانشگاهی ارائه میدهد که میتواند به سیاستگذاران در طراحی برنامههای آموزشی کمک کند.