تأثیر آموزش مهارتهای خودتنظیمی بر مهارتهای اجتماعی و کارکردهای اجرایی کودکان پیشدبستانی مبتلا به کمتوانی ذهنی خفیف
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شاهرود، شاهرود، ایران
2 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شاهرود، شاهرود، ایران
doi
10.22054/jpe.2019.36937.1883چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر آموزش مهارتهای خودتنظیمی بر مهارتهای اجتماعی و کارکردهای اجرایی کودکان پیشدبستانی مبتلا به کمتوانی ذهنی خفیف بود. طرح پژوهش آزمایشی از نوع تکآزمودنی با پیگیری دو هفتهای بود. جامعه آماری شامل کودکان پسر پیشدبستانی مبتلا به کمتوانیذهنی خفیف (هوشبهر بین 50 – 70) 8 تا 10 ساله شهرستان شاهرود در سال 97- 1396 بود که از بین آنها نمونهای به حجم 4 نفر با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. پرسشنامه مهارتهای اجتماعی گرشام و الیوت (1999) و پرسشنامه عصبروانشناختی کولیج (2002) توسط مربیان تکمیل شد. برنامه آموزش خودتنظیمی به مدت یک ماه در 8 جلسه 45 دقیقهای با روشهای بازی، قصهگویی و نمایش آموزش داده شد. یافتههای بدست آمده از تحلیل دیداری نمودارها، درصد تمامی دادههای غیرهمپوش و اندازه اثر بیانگر تأثیر آموزش خودتنظیمی در افزایش مهارتهای اجتماعی و کاهش مشکلات کارکردهای اجرایی دانشآموزان کمتوان ذهنی مقطع پیشدبستانی بود. بنابراین میتوان گفت آموزش خودتنظیمی با بهبود توانایی برنامهریزی، خودبازبینی و سازماندهی دانشآموزان با کمتوانی ذهنی خفیف در افزایش مهارتهای اجتماعی و کاهش مشکلات کارکردهای اجرایی آنها مؤثر است.