بررسی سازوکارهای انتقال حرارت در موتورهای سنکرون مغناطیسی دائم (PMSM)

نویسندگان

1 استاد دانشکده مهندسی شیمی و نفت، دانشگاه تبریز

2 دانشجوی دکترای دانشکده مهندسی شیمی و نفت، دانشگاه تبریز

doi
چکیده

استفاده وسیع از موتورهای الکتریکی، مهندسین را بر آن می‌دارد که در طراحی، بهره‌برداری و کنترل موتورهای الکتریکی دقت لازم را مبذول دارند. در این پژوهش به بررسی سازوکارهای انتقال حرارت در موتور سنکرون مغناطیس دائم پرداخته می‌شود. ابتدا تک‌تک بخش‌های موتور سنکرون مغناطیس دائم معرفی شده و سپس انتقال حرارت در این بخش‌ها بررسی می‌شود. مهم‌ترین قسمت موتور از نظر حساسیت و اهمیت انتقال حرارت بهتر برای دقت بیش‌تر روی آن، مارپیچ‌ها هستند که قبل از قسمت‌های دیگر موتور آسیب می‌بینند. همچنین دومین قسمت موتور از نظر اهمیت انتقال حرارت بیش‌تر و بهتر، فاصله هوایی است. مورد بعدی که باید مد نظر گرفته شود، فاصله فصل مشترک بین بدنه (فریم) و استاتور است که در زمان طراحی می‌توان از فاصله‌های بسیار بزرگ خودداری کرد. همچنین در مطالعه دقیق‌تر انتقال حرارت قابل ذکر است که بیش‌ترین انتقال حرارت جابجایی در فاصله هوایی، انتهای مارپیچ و داخل و خارجی موتور است و همچنین بیش‌ترین نرخ انتقال حرارت هدایتی در استاتور، روتور و آهنرباهای مغناطیسی دائم است.