فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: آموزش مهارت‌های کارآفرینی با چالش‌هایی مواجه است که اثربخشی آن را کاهش داده و نیازمند مدلی بهبودیافته برای بهینه‌سازی برنامه‌ریزی آموزشی است. از این‌رو هدف از پژوهش حاضر طراحی مدلی بهینه برای بهبود آموزش کارآفرینی با تمرکز بر نقاط ضعف موجود در نظام آموزشی است.روش شناسی: این پژوهش از نظر روش‌شناسی، روش آمیخته (کیفی- کمی) از نوع اکتشافی می­باشد. در ابتدا در بخش کیفی از روش تحلیل محتوا برای شناسایی آسیب‌های موجود در آموزش مهارت کارآفرینی در مدارس استفاده شد و سپس در بخش کمی از روش تحلیل عاملی اکتشافی جهت دسته‌بندی عوامل شناسایی شده و از آزمون فریدمن برای رتبه‌بندی مقولات استفاده شد. جامعه آماری پژوهش حاضر نیز در دو بخش کیفی و کمی تقسیم‌بندی شد. در بخش کیفی خبرگان حوزه آموزش کارآفرینی به تعداد 20 نفر انتخاب شد و در بخش کمی معلمان فعال در حوزه آموزش مهارت‌های کارآفرینی مدارس متوسطه دوره دوم که تعداد آن‌ها طی بررسی‌ها حدوداً 275 نفر به دست آمده است؛ 170 نفر به عنوان نمونه به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای تحلیل عامل اکتشافی و آزمون فریدمن از نرم افزار SPSS استفاده شد.یافته‌ها: یافته­های حاصل نشان می­دهد «عوامل زیرساختی آموزش مهارت‌های کارآفرینی در مدارس»، «عوامل محتوایی آموزش مهارت­های کارآفرینی در مدارس»، «عوامل فضای فیزیکی آموزش مهارت­های کارآفرینی در مدارس» و «عوامل دانش علمی معلمان در آموزش مهارت­های کارآفرینی در مدارس» جزو عوامل تأثیرگذار در بهبود و ارتقای آموزش مهارت کارآفرینی در مدارس شناسایی شدند.نتیجه‌گیری و پیشنهادات: برای بهبود آموزش مهارت‌های کارآفرینی در مدارس، تقویت زیرساخت‌ها، محتوای آموزشی، فضای فیزیکی و دانش علمی معلمان ضروری است. بر این اساس، آموزش کارآمد و مؤثر درس کارآفرینی در مدارس، مستلزم ایجاد یک برنامه جامع و یکپارچه ملی برای آموزش کارآفرینی در مدارس، شامل استانداردسازی محتوا، توانمندسازی معلمان، توسعه محیط‌های یادگیری خلاقانه و اجرای روش‌های عملی و انگیزشی برای دانش‌آموزان است.نوآوری و اصالت: این پژوهش با تمرکز بر آسیب‌شناسی بومی آموزش کارآفرینی در مدارس تبریز و شناسایی چهار عامل کلیدی تأثیرگذار دارای اصالت موضوعی و نوآوری کاربردی است، به طوری‌که از نتایج آن می‌توان جهت برنامه‌ریزی آموزش درس کارآفرینی در مدارس بهره برد.