فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

شیخ شطّاح، روزبهان بقلی شیرازی، عارف بزرگ قرن ششم، به قول کارل ارنست، «شخصیّتی فراموش شده در پژوهش‌های صوفیانه است» که طریق وصول به کمال معنوی را در عشق و زیباپرستی می‌جست. وی با تألیف بیش از چهل اثر، به خصوص کتاب عبهرالعاشقین، توانست برخی از بدیع‌ترین اندیشه‌ها، تصورّات و مکاشفه‌های عرفانی را با نثری زیبا و شاعرانه و البتّه دیریاب، بیان کند و بزرگانی چون ابن‌عربی، عراقی، سعدی و حافظ... را تحت‌تأثیر خود قراردهد. ما در این مقاله، ضمن معرّفی این شخصیّت برجسته، به بررسی اجمالی تأویل‌های قرآنی وی در دو اثر معروفش: عبهرالعاشقین و تفسیر عرایس‌البیان، بر اساس مکتب عشق و جمال‌پرستی می‌پردازیم.