فرایند نوآوری سامانههای محصولپیچیده در صنعت هوانوردی ایران:برهم کنش مهندسی معکوس و مهندسی رو به جلو
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت تکنولوژی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران
2 عضو هیئت علمی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران
3 عضو هیئت علمی، مجتمع دانشگاهی مدیریت و مهندسی صنایع، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران.
4 عضو هیئت علمی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران
doi
چکیده
با توجه به الگوی متفاوت تکامل و توسعه سامانههای محصولپیچیده (CoPS) در مقایسه با مدلهای نوآوری مرسوم، این مقاله به بررسی فرایند تطور و تکامل نوآوری در سامانههای محصولپیچیده در صنعت هوانوردی ایران با استفاده از مفهوم مدل چرخه عمر در مهندسی سیستمها میپردازد. در این مقاله، مدلی برای شناسایی و تحلیل مراحل نوآوری محصول در CoPS با تمرکز بر آشکار کردن برهم کنش بین مهندسی معکوس و مهندسی روبهجلو توسعه مییابد. برای این منظور، ابتدا با مرور پیشینه و بررسی مدلهای چرخه عمر CoPS در مهندسی سیستم، چارچوبی مفهومی برای مطالعه فرایند نوآوری در CoPS ایجاد شد. سپس، از طریق مطالعه چندموردی مبتنیبر تحلیلهای توالی زمانی سه محصول پیچیده در صنعت هوانوردی، یک مدل فرایندی مبتنیبر چرخه عمر در CoPS توسعه یافت که شامل مراحل مهندسی معکوس و بازیابی طراحی (دربرگیرنده مراحل ارزشیابی و تحلیل دادهها، تولید بسته داده فنی، تصدیق طراحی، تکمیل بسته داده فنی و پیادهسازی طراحی)، مفهوم، توسعه، تولید، بهرهبرداری، پشتیبانی و کنارگذاری است. یافتههای ما چندین ویژگی بارز را درخصوص مدل نوآوری CoPS در صنعت هوانوردی ایران به شرح زیر نشان میدهد. این مدل، سیستمی پیچیده از فرایندهایی است که دارای ویژگیهای همزمانی، تکرارشوندگی، بازگشتی بودن و بهم وابستگی هستند. طی فرایند نوآوری محصول، مهندسی معکوس و مهندسی روبهجلو برهم تأثیر متقابل میگذارند. همچنین، این مدل چارچوبی نظاممند و کاربردی به منظور مدیریت بهتر فرایند نوآوری در سامانههای محصولپیچیدهای فراهم میکند که براساس ایدهها و دادههای فنی حاصل از مهندسی معکوس در تعامل با مهندسی روبهجلو و طراحی مستقیم شکل میگیرند.